Małżonkowie mieli troje dzieci: Alice Marię Laurę Florę (1859–1927), Marię Theresię Josefinę Wandę (1863–1941) oraz Edwina Hugona Łazarza (1865–1929).
Majątki i działalność gospodarcza Łazarz IV posiadał majątek rycerski w Ramułtowicach w powiecie średzkim, obejmujący około 274 ha gruntów. W 1865 roku zlecił wzniesienie w miejscowości nowego pałacu według projektu Carl Johann Lüdecke. Był również współwłaścicielem rodzinnego fideikomisu bytomskiego oraz udziałów w należących do rodu kopalniach węgla kamiennego.
Po śmierci ojca w 1890 roku wspólnie z braćmi zarządzał niepodzielonym majątkiem rodzinnym. Jako swoją główną siedzibę wybrał pałac w Nakle Śląskim. Po śmierci drugiej żony Hugona I, Laury von Kaszonyi, w 1905 roku pałac stał się formalną własnością nakielskiej linii rodu. Łazarz IV jest uznawany za założyciela linii Henckel von Donnersmarck związanej z Nakłem Śląskim i Ramułtowicami.
Po śmierci Hugona I pałac w Nakle Śląskim został przebudowany, a jego wieżę podwyższono. Według opracowania Centrum Kultury Śląskiej decyzję o przebudowie podjął prawdopodobnie Łazarz IV, który użytkował rezydencję jeszcze przed jej formalnym przejęciem.