1730–1800), hetman wielki litewski, który ustąpił w 1791 roku prawie wszystkie dobra wielkiej fortuny, w tym Mołodów, swojemu kuzynowi Michałowi Kleofasowi Ogińskiemu (1765–1833). Michał Kleofas w następnym roku sprzedał Mołodów i Porzecze Szymonowi Skirmuntowi herbu Dąb (1760–1817, wg Aftanazego: 1747–1835), posłowi na Sejm Wielki, jednemu z najzamożniejszych obywateli województwa brzeskolitewskiego, który również ustanowił Mołodów swoją siedzibą. Jego jedyny syn Aleksander (1798–1870) jest uznawany za twórcę przemysłu na Polesiu. Aleksander wybudował w 1830 roku cukrownię (która spłonęła w 1835 roku), fabrykę sukna, kolejną cukrownię w 1860 roku, nowoczesną gorzelnię. Wszystkie zakłady Mołodowa zatrudniały między 600 a 1000 pracowników. Miejscowość przetrwała jako wielki, jedyny na Polesiu ośrodek przemysłowy do I wojny światowej. W tym czasie Mołodów stał się też jednym z najważniejszych centrów życia kulturalnego na Kresach.