W 1995 roku piński dziennikarz Wiaczesław Iljenkow odnalazł miejsce kaźni i pochówku ostatnich Skirmuntów i ustawił tam żelazny krzyż rurowy z tabliczką z napisem: Na wyżynach myśli i uczuć Tam był ich dom Skirmunty Wieczne odpoczywanie Racz im dać Panie Mordercom okaż miłosierdzie
Przed rozbiorami Mołodów, będąc wsią magnacką, leżał w powiecie pińskim województwa brzeskolitewskiego RzeczypospolitejВялікі гістарычны атлас Беларусі Т.2, Mińsk 2013, s. 108.. Po III rozbiorze Polski znalazł się na terenie powiatu kobryńskiego, należącego do guberni słonimskiej (1796), litewskiej (1797–1801), a później grodzieńskiej (1801–1915) Imperium Rosyjskiego. Po ustabilizowaniu się granicy polsko-radzieckiej w 1921 roku Mołodów wrócił do Polski, był w gminie Motol powiatu drohiczyńskiego województwa poleskiego, od 1945 roku – w ZSRR, od 1991 roku – na terenie Republiki Białorusi.
Przed II wojną światową Mołodów liczył około 400 mieszkańców, prawie wyłącznie prawosławnych, z wyjątkiem mieszkańców i pracowników majątku. Kierownikiem tutejszej szkoły w latach 1933–1939 był Józef Otłowski.