Włodzimierz Hołubowicz (ur. w Jekaterynodarze„Sprawozdania Wrocławskiego Towarzystwa Naukowego”, 1962, tom 17 A, s. 4 (nekrolog)., zm. 7 kwietnia 1962 w Sztokholmie) – polski archeolog i etnograf. Mąż Heleny Cehak.
Życiorys Syn Józefa. Początkowo studiował prawo później przeniósł się na Wydział Humanistyczny i studiował etnografię kończąc studia w 1928 na Uniwersytecie Wileńskim. W trakcie studiów był przewodniczącym grupy archeologicznej i uczestniczył w wykopaliskach. W latach 1932–1937 pracował w Muzeum Uniwersytetu im. Stefana Batorego w Wilnie. W latach 1937–1941 uczestniczył na Wileńszczyźnie w pracach wykopaliskowych i etnograficznych. W 1945 brał udział w wykopaliskach archeologii w Mińsku. W 1946 przeniósł się do Polski, pracował jako sekretarz w agencji prasowej w Warszawie, a później jako asystent na Uniwersytecie Toruńskim. W 1947 na Uniwersytecie w Poznaniu obronił doktorat z zakresu metod badania kręgów kulturowych.