W latach 1951–1961 był profesorem Katedry Archeologii Uniwersytetu Wrocławskiego, utworzył własną szkołę polskiej archeologii. Badał wczesne średniowiecze na Śląsku, prowadził wykopaliska na górze Ślęży, w Opolu na Ostrówku, Niemczy i innych stanowiskach archeologicznych. Był autorem wielu prac teoretycznych obejmujących metodykę i metodologię badań archeologicznych. Poza Uniwersytetem kierował Zakładem Archeologii Polski Instytut Historii Kultury Materialnej PAN we Wrocławiu oraz redagował „Archeologię Śląska” i „Śląskie Sprawozdania Archeologiczne”. Był współpracownikiem Komisji Historii Sztuki Wrocławskiego Towarzystwa Naukowego i członkiem Polskiego Towarzystwa Archeologicznego.
Został pochowany na Cmentarzu Osobowickim we Wrocławiu (pole 42-5-183).
Wybrane publikacje Garncarstwo wiejskie zachodnich terenów Białorusi (1950) Opole w wiekach X-XII (1956) O metodzie publikacji źródeł archeologicznych (1958) Garncarstwo wczesnośredniowieczne Słowian (1965) Studia nad metodami badań warstw kulturowych w prehistorii polskiej (1948)