Antonina Wasiljewna Nieżdanowa (; ur. we wsi Krywa Bałka k. Odessy, zm. 26 czerwca 1950 w Moskwie) – rosyjska i radziecka śpiewaczka i pedagog muzyczny, Ludowy Artysta ZSRR.
Życiorys Jako dziecko śpiewała w chórach kościelnych. W latach 1883–1891 ukończyła Odeskie Gimnazjum Mariańskie. Od listopada 1885 do początku 1886 przyszła śpiewaczka studiowała grę na fortepianie w Odeskiej Szkole Muzycznej. Na bazie tej szkoły Witold Maliszewski założył w 1913 roku Konserwatorium Odeskie.
Ukończyła Konserwatorium w Moskwie w 1902 w klasie Umberto Masetti i została solistką Teatru Bolszoj, gdzie pracowała przez ponad trzydzieści lat, wykonując główne role w operach rosyjskich i zagranicznych kompozytorów. Jej debiut to partia Antonida w operze Życie za cara.
W 1912 jedyny raz w swojej karierze występowała w Europie – w Operze Paryskiej śpiewała partię Gildy w operze Rigoletto Verdiego. Jej jedyny występ na europejskiej scenie operowej nie miał większego znaczenia ani pod względem sukcesu artystycznego, ani dla rozwoju jej międzynarodowej kariery. W swoim Dzienniku radzieckim pod datą 6 lutego 1927 roku Siergiej Prokofiew zanotował: „Nieżdanowa jest już panią w średnim wieku, bardzo wysoką i niezwykle ujmującą.