Od 1910 roku Brał udział w tajnej nauce języka polskiego, której udzielały patriotki Hanna Woyniewicz, oraz Aniela Tułodziecka.

Tuż przed Powstaniem W 1917 roku, kiedy padł ofiarą konfidenta, został aresztowany i jako dezerter uwięziony w kazamatach na „Grolmanie”. Z więzienia wcielono go z końcem 1917 roku do wojska niemieckiego i wysłano do Belgii. Następnie wywieziony transportem na front zachodni we Francji został w lipcu 1918 roku ranny i wysłany do szpitala wojska niemieckiego w Norymberdze – w Bawarii gdzie przeżył w listopadzie 1918 roku wybuch rewolucji niemieckiej. Będąc w stałym kontakcie z poznańską organizacją P.O.W. dostał nakaz do powrotu do Poznania. Zdezerterował ze szpitala i z początkiem grudnia 1918 roku wrócił do Poznania gdzie ponownie zgłosił się do organizacji bojowej „Unia” biorąc udział w pracy rewolucyjnej. Przydzielono go do Kompanii Wywiadowczo – Wykonawczej, której komendantem był Nogaj.