Po stłumieniu powstania węgierskiego przez krótki czas działał jako szpital więzienny.
W latach 1958–1962 rozbudowano go i przebudowano tak, by był bezpieczny w razie ataku chemicznego lub atomowego. Wtedy wybudowano śluzę sanitarną i system uzdatniania powietrza i wody. Powstał również bezpośredni rurociąg do Dunaju wraz z systemem pomp, system filtrów zabezpieczających przed gazami bojowymi i system zasilania w energię. Na wysoki poziom szpitala wskazuje fakt, że wyposażono go w klimatyzację. Wskutek rozwoju techniki wojskowej już pod koniec lat 60. XX wieku obiekt okazał się przestarzały.
W 1961 ponownie otwarto muzeum w podziemiach, a w 1965 otwarto wejście na ulicy Úri. Muzeum prezentowało w tym czasie przedmioty znalezione w ruinach średniowiecznego zamku królewskiego.
Od lat 80. XX wieku do dzisiaj W 1983 otwarto tu pierwszy węgierski gabinet figur woskowych. Od 1997 z kolei 4000 m² jaskiń udostępniono na powierzchnie wystawowe i na pracownie. Tematyka labiryntu znalazła swoje zdecydowane miejsce w szeregu programów literackich, filozoficznych, artystycznych, filmowych i muzycznych.