W judaizmie pieśń Anny jest uważana za wzór modlitwy i czytana jest w pierwszy dzień Rosz ha-Szana. Pieśń ma też wiele cech wspólnych z Magnificat Marii, matki Jezusa z Nowego Testamentu, który jest odśpiewywany przez wyznawców chrześcijaństwa. Niektórzy uczeni twierdzą, że Łukasz Ewangelista wykorzystał hymn Anny przy pisaniu Magnificatu. Badacz Charles Anang postrzega Annę jako „typ” maryjny. Obydwie kobiety za sprawą boskiej interwencji urodziły synów poświęconych Bogu. Amerykański, protestancki teolog Walter Brueggemann sugeruje, że pieśń Anny odnosi się do głównego tematu Księgi Samuela, czyli władzy i chęci ingerencji Jahwe w losy człowieka. Hymn Anny jest jednym z czternastu kantyków, które zawierają Ody oraz jednym z siedmiu kantyków Starego Testamentu w rzymskim brewiarzu. Jest on recytowany w czasie środowych jutrzni.
Przypisy