Morfologia Długość ciała 30 cm, masa ciała 110 g. Szczegółowe wymiary podane przez Ernsta Harterta: długość skrzydła 120–124 mm, zewnętrzne sterówki 68 mm, odsłonięta część dzioba 17 mm, skok 33 mm. Charakterystyczny ptak z piórami na głowie tworzącymi grzebień, skompresowane na czubku głowy wzdłuż linii środkowej, rozciągające się jak krótki pióropusz. Wokół oczu nagie, rozciągające się do policzków żółte łaty skóry, ogon długi i stopniowany. Upierzenie w większości czarne z błyszczącymi niebiesko-czarnymi końcówkami piór, na dolnej części pleców białe. Skrzydła ciemnoczekoladowobrązowe, ogon czarniawo-brązowy. Tęczówka koloru żółtego do brązowego, dziób żółtawy, nogi oliwkowożółte do czarniawych. Brak dymorfizmu płciowego. Osobniki młodociane podobne do dorosłych, ale upierzenie nie jest błyszczące i końcówki piór koloru płowego.
Głos Odzywa się serią metalicznych, dzwoniących nut połączonych z kłapaniem i bulgoczącymi, piskliwymi dźwiękami brzmiącymi jak odgłos otwierania zardzewiałej bramy.
Ekologia Perukarz białorzytny jest prawdopodobnie gatunkiem osiadłym, zamieszkującym las i skraj lasu powyżej wysokości 1250 m n.p.m. Występuje pojedynczo, w parach lub w małych grupach. Żywi się głównie owocami i owadami.