W 1963 mianowany docentem (Assistant Professor) w Royal Naval College w Greenwich w dziedzinie konstrukcji kadłubów okrętowych. Od 1973 do 2000 był kierownikiem Oddziału Budowy Okrętów i Oceanotechniki na Wydziale Mechanicznym na University of Glasgow. W latach 1978–1981 pełnił funkcję dziekana Wydziału Mechanicznego University of Glasgow.

W 1966 został mianowany doradcą do spraw konstrukcji kadłubowych, zaś w latach 1971–1972 był głównym konstruktorem okrętów podwodnych w Biurze Projektowym Marynarki Wojennej w Bath. Był wykładowcą na Uniwersytecie Londyńskim. W latach 1968–1970 pełnił funkcję oficera łącznikowego w zakresie projektowania i badań konstrukcji okrętów wojennych w Ambasadzie Wielkiej Brytanii w Waszyngtonie w randze komandora. W latach 1970–1971 był na stypendium doktorskim w MIT (Massachusetts Institute of Technology) w USA, gdzie w 1976 uzyskał doktorat. W latach 1984–1988 był dyrektorem firmy consultingowej VERITEC w Wielkiej Brytanii. W 1995 przeszedł na emeryturę.

Konsultant rządu Norwegii do prac legislacyjnych nad stacjonowaniem dużych zakotwiczonych statków z wieżami wiertniczymi na wodach norweskich.