Władysław Żurawski (ur. 27 czerwca 1902 w Przybiniu, zm. 4 marca 1995 w Poznaniu) – polski nauczyciel, kierownik i dyrektor kilku placówek oświatowych, podporucznik Wojska Polskiego – uczestnik kampanii wrześniowej 1939.
Życiorys Urodził się w rodzinie chłopskiej, syn Romana Żurawskiego i Anny z domu Bajer. W 1923 ukończył seminarium nauczycielskie w Lesznie. Następnie odbył służbę wojskową w 70 Pułku Piechoty w Pleszewie.
Był nauczycielem w szkole katolickiej w Osiecznej, a następnie rolniczej szkole dokształcającej. W 1927 rozpoczął pracę w szkole katolickiej w Gorzyczkach, a rok później w Dobrzycy.
W maju 1939 został powołany do służby w batalionie ON „Jarocin” na stanowisku dowódcy I plutonu 3 kompanii ON "Dobrzyca". W składzie batalionu walczył w kampanii wrześniowej m.in. pod Kutnem, gdzie dostał się do niewoli niemieckiej. Więziony w oflagach: II C Woldenberg, II E Neubrandenburg oraz II A Prenzlau.