Dziedzictwo Przejawy krytyki niespecjalnie odwiodły Etty’ego od prób powtórzenia sukcesu Triumfu Kleopatry. Koncentrował się na tworzeniu dzieł o tematyce historycznej, zawierających nagie ciała. W latach 20. XIX wieku wystawił 15 dzieł na Summer Exhibition (włączając w to Triumf Kleopatry), i poza jednym z nich, wszystkie zawierały co najmniej jedną nagą postać. Dzięki temu Etty stał się pierwszym angielskim artystą, który traktował studia nagości jako poważną formę sztuki na własnych prawach, zdolną do bycia estetycznie atrakcyjną i dostarczającą moralnego przesłania. alt=Duża grupa częściowo rozebranych osób|lewo|mały|Świat przed potopem (1828) wykorzystuje niektóre elementy z Triumfu Kleopatry. W latach 1823–1824 Etty odbył długą podróż, by kształcić się we Francji i Włoszech. Powrócił z niej jako ukształtowany artysta. Jego monumentalne (304 na 309 centymetrów) dzieło z 1825, Pojedynek: kobieta błagająca zwycięzcę, zostało nadzwyczajnie dobrze przyjęte. Etty zaczął być wymieniany jako jeden z najświetniejszych malarzy angielskich. W lutym 1828 znacząco pokonał Johna Constable’a (18 głosów do pięciu) i został pełnym członkiem Królewskiej Akademii, co w tamtym czasie było dla artysty najwyższym wyróżnieniem.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Triumf Kleopatry · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.