Jednak w pewnym momencie, jakiś porządek musi być wprowadzony do kopca w celu osiągnięcia pożądanego czasu. W szczególności, stopnie węzłów (tutaj stopień oznacza liczbę dzieci) są dość niskie: każdy węzeł ma stopień nie większy niż O(log n) i rozmiar poddrzewa zakorzenionego w węźle stopnia k jest co najmniej Fk+2, gdzie Fk jest k-tą liczbą Fibonacciego. Jest to możliwe dzięki temu, że możemy odcinać tylko jedno dziecko każdemu z wierzchołków. Przy próbie odcięcia drugiego dziecka (wierzchołkowi, który stracił już jedno dziecko), powinniśmy odciąć również ten wierzchołek i stworzyć nowe drzewo z nim jako korzeniem. Natomiast podczas operacji usuwania minimum, liczba drzew jest zmniejszana.
Realizacja operacji Aby zapewnić szybkie usuwanie i łączenie, korzenie wszystkich drzew są ze sobą powiązane za pomocą cyklicznej podwójnie wiązanej listy. Dzieci każdego węzła także są związane za pomocą takiej listy. Ponadto, zapamiętujemy sobie wskaźnik na korzeń, który zawiera minimalny klucz.
Operacja znajdowania minimum jest teraz trywialna, ponieważ ciągle pamiętamy wskaźnik na minimalny element.