W latach 50. zainicjował pionierskie badania nad kardiotokografią płodu, metodą EKG oraz elektroakustyczną, które uwieńczone skonstruowaniem w roku 1961 prototypu Audiokardiometru PS-61. Z jego inicjatywy rozwinięto oraz wprowadzono do praktyki klinicznej pojęcie porodu kierowanego i znieczulanego. Jest także autorem modyfikacji prowadzenia porodu miednicowego, zajmował się ponadto diagnostyką i leczeniem niepłodności kobiecej, terapią hormonalną i balneologiczną.
Zmarł w Warszawie 8 czerwca 1966, pochowany został na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 17-2-18,19) z żoną Małgorzatą Serini-Bulską, również ginekolożką.
Publikacje Dwa przypadki pęknięcia macicy w porodzie miednicowym z powodu dużego wodogłowia. Warszawa : Lek. Inst. Nauk. Wyd., 1948. Ginekologia. Warszawa: Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich; 1967 (współautor: Małgorzata Bulska). Kliniczne znaczenie pierścienia granicznego (skurczowego). Kraków: Polska Akademia Umiejętności, 1949. Poradnik małżeński. Warszawa: Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, 1960. Podstawowe zasady pomocy ręcznej podczas porodu i wpływ na nie wyciągów tylnego płata przysadki mózgowej. Warszawa : Lek. Inst. Nauk.