Henryk Aleksander Kalemba (ur. 15 lipca 1899 w Józefowcu (niem. Josephsdorf) w pow. katowickim, zm. 13–14 kwietnia 1940 w Katyniu) – porucznik rezerwy piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy i społeczny, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Józefa i Franciszki z Drongów, urodzony 15 lipca 1899 w Józefowcu (obecnie część miasta Katowice). Tam też ukończył szkołę powszechną, a następnie po odbyciu kursu, został zatrudniony jako ślusarz.
Uczestnik I wojny światowej. 18 sierpnia 1917 został wcielony do armii niemieckiej i wysłany na front zachodni. W grudniu 1918 wrócił do niepodległej Polski i wstąpił do 7 pułku piechoty Legionów. Walczył w wojnie polsko-bolszewickiej, m.in. pod Kubliczami w rejonie Berezyny. W 1920 uczestniczył w walkach pod Dyneburgiem. W tym samym roku wstąpił w szeregi Polskiej Organizacji Wojskowej Górnego Śląska, gdzie został dowódcą baonu. Brał udział we wszystkich trzech powstaniach śląskich i aktywnie działał w akcji plebiscytowej. 15 maja 1919 został ranny pod Chyrowem, 20 sierpnia następnego roku pod Czeladzią. W 1922 na rynku w Katowicach marszałek Józef Piłsudski odznaczył go orderem wojskowym „Virtuti Militari” V klasy w uznaniu zasług wojskowych i powstańczych: