Długotrwałe używanie smoczka może wpływać na rozwój jamy ustnej i ustawienie zębów. Stosowanie go po ukończeniu około 18. miesiąca życia może sprzyjać powstawaniu zgryzu otwartego przedniego, zgryzu krzyżowego bocznego i innych nieprawidłowości zgryzowych. Znaczenie ma przede wszystkim całkowity czas utrzymywania się nawyku ssania.
Zmiany w postaci zgryzu otwartego mogą częściowo ustępować po zaprzestaniu używania smoczka przed ukończeniem trzeciego roku życia. American Academy of Pediatric Dentistry zaleca udzielanie rodzicom porad dotyczących zakończenia nawyku ssania nieodżywczego najpóźniej do około 36. miesiąca życia.
Stosowanie smoczka, szczególnie po ukończeniu pierwszego roku życia, wiąże się również ze zwiększonym ryzykiem występowania ostrego zapalenia ucha środkowego. Dowody dotyczące bezpośredniego wpływu smoczka na opóźnienie rozwoju mowy są ograniczone, chociaż wielogodzinne używanie go w ciągu dnia może utrudniać dziecku ćwiczenie mówienia.
Smoczek może zostać zanieczyszczony bakteriami lub grzybami. Powinien być regularnie czyszczony zgodnie z instrukcją producenta oraz wymieniany po zauważeniu pęknięć, odkształceń, zmiany powierzchni albo innych śladów zużycia.
Bezpieczne stosowanie