Impreza w wersji początkowej spełniała swoje funkcje poprzez uhonorowanie zmarłych, ogłaszanie praw i zapewnienie ludziom rozrywki sportowej. Pierwsza część trwała od jednego do trzech dni, w zależności od pozycji społecznej zmarłego. Goście śpiewali pieśni żałobne, zwane Guba, po których druidzi aranżowali tzw. Cepógs, czyli pieśni ku pamięci zmarłego. Następnie palono na stosie ciało zmarłego. Druga część odbywała się w czasie specjalnego rozejmu, podczas którego osoba o tytule Ollamh Érenn nadawała ludziom prawa za pośrednictwem bardów i druidów. Na końcu zapalano duże ognisko.
Program sportowy igrzysk obejmował zawody w takich konkurencjach jak: skok w dal, skok wzwyż, bieganie, rzucanie włócznią, hurling, boks. Rozgrywano też konkursy w fechtunku, łucznictwie, zapasach, pływaniu, a także wyścigi rydwanów i wyścigi konne. Rywalizowano również w strategii, śpiewaniu, tańczeniu, gawędziarstwie. Rzemieślnicy rywalizowali w złotnictwie, jubilerstwie, tkactwie i płatnerstwie.