Odrodzenie zawodów Idea wznowienia igrzysk pojawiła się w latach 80. XIX wieku, a zainicjował ją Michael Davitt. Na tę propozycję entuzjastycznie zareagowały irlandzkie środowiska nacjonalistyczne (Irlandia wtedy była pod panowaniem brytyjskim). Po odzyskaniu przez Irlandię niepodległości, Sinn Féin postanowiło wdrożyć tę inicjatywę w życie. Gdy w 1919 roku utworzono Dáil Éireann (wówczas był to jednoizbowy parlament irlandzki o rewolucyjnych i republikańskich poglądach), czołowe postaci ruchu, takie jak Éamon de Valera, zaproponowały reaktywację zawodów. Parlament przychylił się do tej propozycji i podjęto decyzję o wsparciu finansowym zawodów.
Po utworzeniu tymczasowego rządu irlandzkiego rozpoczęto planowanie zawodów, jednak wybuch wojny domowej odroczył tę inicjatywę do sierpnia 1924 roku (rok po zakończeniu wojny). Utworzono wtedy 32 podkomisje, które odpowiadały za koordynację i organizację igrzysk.
Pierwsze igrzyska odbyły się zgodnie z planem w 1924 roku, kolejne w latach 1928 i 1932. Mogły w nich brać udział wszyscy Irlandczycy, a także osoby irlandzkiego pochodzenia i urodzenia z takich krajów jak Kanada, Stany Zjednoczone, Południowa Afryka, Australia i Wielka Brytania.