Główna deportacja miała miejsce 26 listopada 1942 roku, kiedy to 532 Żydów zostało przetransportowanych do Szczecina na pokładzie statku SS „Donau”. Stamtąd zostali przewiezieni do obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau, gdzie wojnę przeżyło tylko dziewięciu z nich. Podobnie 25 lutego 1943 roku na pokładzie statku MS „Gotenland” deportowano 158 Żydów, z których przeżyło tylko sześciu.
Od 1941 roku Terboven coraz bardziej koncentrował się na zwalczaniu norweskiego ruchu oporu, który dopuszczał się aktów sabotażu i zamachów na Niemców. 17 września zarządził, aby specjalne trybunały SS i policji miały jurysdykcję nad obywatelami Norwegii, którzy naruszyli jego dekrety. Były to postępowania doraźne, w których oskarżeni nie mogli zapewnić sobie odpowiedniej obrony. Procesy nie były jawne, a ich przebieg nie był publikowany. Wyroki wykonywano wkrótce po ich ogłoszeniu, bez prawa do apelacji. Szacuje się, że trybunały te skazały na karę śmierci ok. 150 osób. Wiele innych skazano na długoletnie ciężkie roboty.