Przez miasto przebiega również międzynarodowa linia kolejowa E75 Warszawa – Sankt Petersburg, linia kolejowa nr 6 Zielonka – Kuźnica Białostocka oraz linia kolejowa nr 21 Wołomin Słoneczna – Warszawa Wileńska, z dwiema stacjami: Wołomin i Wołomin Słoneczna.
Historia Pierwsze wzmianki mały|lewo|Figura Anioła Stróża Ziemi Wołomińskiej na rondzie im. NSZZ „Solidarność” mały|Tablica upamiętniająca powstanie Wołomina (600-lecie lokacji) Dzieje osady Wołomin sięgają XV wieku, kiedy nazwa Volunsk po raz pierwszy pojawia się w źródłach pisanych. W tym czasie zasiedlano pogranicza ziemi warszawskiej i nurskiej, dotąd bezludnej i porośniętej lasami. Pierwszy zapis o Wołominie pochodzi z 1478 roku z Metryki Koronnej, w której mowa jest o lesie Zacięciwa i leżących przy nim miejscowościach: „borra et numerus dicti Zaczenczywa unter granicies et parietes Kobylske, Volunske, Lipyenskye, Raczayske, Kalenskye, Ruda Targowska cum fluvio Zaczanczywa”. Las ten był podstawą gospodarki osady Volunsk – pozyskiwania wosku, miodu, skór zwierzęcych oraz drewna i smoły, mających zbyt w prężnie rozwijającej się, niedalekiej Pradze i Warszawie. Po włączeniu Mazowsza do Korony w 1526 roku, pozostał małą wioską szlachecką. Wołomin, od 1530 należało do parafii radzymińskiej, w 1580 roku został włączony do parafii kobyłkowskiej.