Owocnik zaczyna powstawać pod ziemią jako grzyb podziemny (hypogeiczny). W trakcie dojrzewania wysuwa się ponad ziemię i staje się grzybem naziemnym (epigeicznym). Egzoperydium pęka wzdłuż linii równikowej, a endoperydium otwiera się otworem w dolnej części, powstałym po oderwaniu się owocnika od sznura grzybniowego. W dojrzałym owocniku gleba jest rdzawobrązowa.
Cechy mikroskopijne Gleba zawiera kuliste zarodniki i włośnię. Zarodniki o średnicy 3,8–5 μm, przezroczyste i bezbarwne do żółtoochrowych, gładkie lub bardzo drobno brodawkowate, z jedną gutulą. Włośnia bardzo słabo rozgałęziona, zbudowana z gładkich, prostych, lub falistych strzępek, przezroczystych i bezbarwnych do żółtoochrowych.
Występowanie i siedlisko Występuje na całym świecie. W Polsce do 2003 podano tylko 6 jej stanowisk. Prawdopodobnie nie jest rzadka, jednak przeoczana ze względu na niewielki rozmiar. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status E – gatunek wymierający. Znajduje się na listach gatunków zagrożonych także w Niemczech, Holandii i Norwegii.