W 1943 uzyskał doktorat na podstawie pracy doktorskiej ogłoszonej w końcu sierpnia 1939 roku.
Pracownikiem UJ pozostał do jesieni 1948, po czym podjął pracę na Uniwersytecie Wrocławskim, na którym kontynuował badania promieniowania kosmicznego oraz zajmował się zastosowaniem izotopów promieniotwórczych i skażeniami radioaktywnymi środowiska. W 1955 uzyskał stopień docenta, a w 1964 został profesorem. W latach 1955–1963 współpracował z Wyższą Szkołą Pedagogiczną w Opolu, gdzie współorganizował Katedrę Fizyki. W latach 1966–1969 kierował Katedrą Fizyki Jądrowej, a następnie w latach 1969–1972 Zakładem Zastosowań Fizyki Jądrowej Instytutu Fizyki Doświadczalnej. W 1972 przeszedł na emeryturę, ale w następnych latach nadal prowadził zajęcia dydaktyczne i badania naukowe.
Aktywny członek Polskiego Towarzystwa Fizycznego. W 1957 współtworzył Klub Inteligencji Katolickiej we Wrocławiu.
Zmarł 19 marca 1982 i został pochowany na Cmentarzu Grabiszyńskim we Wrocławiu. We Wrocławiu upamiętniono go ulicą jego imienia.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Liceum Krzemienieckiego Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Członkowie Polskiego Towarzystwa Fizycznego Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Grabiszyńskim we Wrocławiu Kategoria:Polscy fizycy XX wieku Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Wrocławskiego Kategoria:Urodzeni w 1902 Kategoria:Zmarli w 1982