Juliusz Kühl (ur. 24 czerwca 1913 w Sanoku, zm. 19 lutego 1985 na Florydzie) – polski urzędnik konsularny, ekonomista i działacz diaspory żydowskiej, wpływowy członek grupy Ładosia, która pod kierownictwem Aleksandra Ładosia w latach 1941–1943 masowo produkowała nielegalne paszporty latynoamerykańskie dla ratowania Żydów z Holocaustu. W publicystyce żydowskiej i izraelskiej bardzo często uchodzący za lidera grupy.
Życie osobiste Juliusz Kühl urodził się w Sanoku w rodzinie ortodoksyjnych Żydów. Wcześnie utraciwszy ojca, przeniósł się w 1929 r. dzięki staraniom matki do krewnych w Szwajcarii, aby studiować na Uniwersytecie w Bernie. W 1939 r. z wyróżnieniem obronił pracę doktorską nt. polsko-szwajcarskich stosunków handlowych. Dysertacja ta zwróciła na niego uwagę Poselstwa RP, dzięki czemu po wybuchu II wojny światowej został zatrudniony w polskiej placówce dyplomatycznej.
W 1943 r. Kühl ożenił się z Yvonne Weill, z którą miał trzy córki. Jedna z nich, Evelyn Kühl, została później żoną Israela Singera, późniejszego sekretarza generalnego Światowego Kongresu Żydów (w latach 1986–2001).
Grupa Ładosia