Od tej chwili jego życie i praca związane zostały już na stałe z Uniwersytetem Marii Curie-Skłodowskiej i z macierzystym Wydziałem. W 1960 obronił rozprawę doktorską Prawno-polityczne koncepcje polskich agrarystów. W 1966 przedstawił rozprawę habilitacyjną Prokuratorska kontrola legalności aktów administracyjnych. Był wykładowcą na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, a od 1 maja 1985 do 31 sierpnia 1987 prodziekanem tego wydziału. W 1979 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego nauk prawnych. Dorobek naukowy profesora obejmuje ponad 50 pozycji. Od 1984 wykładał także prawo konstytucyjne na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Od 1960 należał do Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego. Uczestniczył jako reprezentant ZSL w pracach międzypartyjnego zespołu ekspertów parlamentarnych przygotowujących rozwiązania legislacyjne dotyczące utworzenia Trybunału Konstytucyjnego, Trybunału Stanu. Za swoją pracę był wielokrotnie wyróżniany i odznaczony między innymi: Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi oraz Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Odznaką GrunwaldzkąProfesor dr hab. Jan Ziembiński (1924-1988) [w:] Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska Lublin - Polonia vol. XXXVII wyd.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Jan Ziembiński · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.