Od 1957 był proboszczem parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Oświęcimiu, gdzie swoją patriotyczno-narodową postawą naraził się władzom komunistycznym. W wyniku ich presji na arcybiskupa krakowskiego został przeniesiony do Makowa Podhalańskiego.

W 1962 został trzydziestym czwartym proboszczem parafii Przemienienia Pańskiego w Makowie. Był także dziekanem dekanatu makowskiego. Doprowadził do rozkwitu makowskiego kościoła i jego otoczenia oraz nadania mu tytułu Sanktuarium Matki Bożej Makowskiej Opiekunki Rodzin. Dzięki jego staraniom doszło do ukoronowania obrazu Matki Bożej Makowskiej przez Jana Pawła II podczas jego pierwszej pielgrzymki do ojczyzny. Jego wikariuszami byli m.in. Stanisław Dziwisz (1963–1965), Jan Szkodoń (1970–1972), Józef Morawa (1974–1979) Bogdan Waliczek (1985–1987) i Adam Kozłowski (1986–1988), a jednym z ministrantów – Kazimierz Jancarz. Od 1969 był kapelanem honorowym Jego Świątobliwości, a od 1974 prałatem papieskim. Był jednym z nielicznych starszych kapłanów w Archidiecezji Krakowskiej mocno zaangażowanych w Ruch Światło-Życie, od początku lat siedemdziesiątych. Był współpracownikiem i doradcą administracyjno-ekonomicznym metropolitów krakowskich Karola Wojtyły i Franciszka Macharskiego. Posługę w makowskiej parafii pełnił do 1989.