Po zmianach polityki rozwoju budownictwa w latach 70. XX wieku, kierujących polskie budownictwo ku rozwiązaniom uprzemysłowionym, niezbędne stało się powołanie instytucji odpowiedzialnej za szkolenie specjalistów, rzeczoznawców w tej dziedzinie oraz prowadzenie działalności ekspertyzowej i promocyjnej w odniesieniu do wciąż bardzo ważnej i potrzebnej mykologii budowlanej. Naprzeciw temu wyszło powołanie w 1971 r. Stowarzyszenia Mykologów Budownictwa (SMB), a później, w roku 1989, Polskiego Stowarzyszenia Mykologów Budownictwa (PSMB).
Powstanie Stowarzyszenia łączyło się z długotrwałymi dążeniami wielu entuzjastów wywodzących się zarówno ze środowiska inżynierów budownictwa, jak i technologów drewna i mikrobiologów. Początek działań, mających na celu organizowanie się środowiska zajmującego się ochroną obiektów budowlanych przed korozją biologiczną, datuje się już w pierwszych latach po I wojnie światowej. W połowie lat 30. władze państwowe powołały Komisję Rzeczoznawców w Sprawie Walki z Grzybem Domowym, składającą się z biologów, praktyków oraz przedstawicieli ministerstw, do opracowania przepisów regulujących techniczne, prawne aspekty zwalczania i zapobiegania korozji biologicznej w budynkach. Komisja zorganizowała pierwszy kurs w gmachu chemii Politechniki Warszawskiej oraz opracowała pierwszy podręcznik pt.