Działalność 14 czerwca 1950 roku kierownictwo partii wydało wewnętrzną poufną klauzulę, która mówiła między innymi, iż należy wykorzystać duchownych w ten sposób, aby skłócili robotników z kapłanami i biskupami. Osobą odpowiedzialną za zainicjowanie „ruchu pokojowego” był János Kádár. Na jego polecenie próbę powołania takiego ruchu podjęli ks. kanonik Miklós Beresztóczy (torturowany przez komunistów w latach 1948–1949) oraz cysters o. Richárd Horváth (skonfliktowany z przełożonym zakonu). Utworzyli oni Komitet Kapłanów Katolickich dla Pokoju (Katolikus Papok Országos Békebizottsága), który skupił około dwustu księży. Oficjalnie celem komitetu było „promowanie sprawiedliwości społecznej, pokoju oraz dobrze wyważonych relacji między państwem a Kościołem”. Inauguracyjne spotkanie odbyło się 1 sierpnia 1950 roku w głównej auli uniwersytetu im. Loránda Eötvösa w Budapeszcie. Na spotkaniu, któremu przewodniczył István Balogh, pojawiło się około 50 osób.