Les eleiciones al Parllamentu Européu de 2014 tuvieron llugar na Xunión Europea, ente'l 22 y el 25 de mayu, con una participación del 43,09%, similar a les de les eleiciones de 2009. Nelles escoyéronse por sufraxu universal, direutu, llibre y secretu los 751 diputaos europeos que van integrar la eurocámara y que van representar a la ciudadanía europea nel periodu entendíu dende 2014 a 2019, la VIII llexislatura de la cámara.
Fueron les primeres eleiciones tres la entrada a valir del Tratáu de Lisboa, qu'introdució cambeos na composición de la cámara y dio más poder al Parllamentu Européu. Agora ye esta cámara la que tien de nomar al Presidente de la Comisión Europea, a propuesta del Conseyu Européu en función de los resultaos de les eleiciones, por mayoría cualificada.
Por formaciones, el Partíu Popular Européu foi'l ganador de les eleiciones con 212 diputaos, perdiendo 56 en rellación a la fin de la VII llexislatura del Parllamentu Européu. Siguió-y el Partíu de los Socialistes Europeos con 184 escaños, 11 menos qu'antes de les eleiciones, el Partíu de l'Alianza de los Lliberales y Demócrates per Europa con 50 escaños, que perdió 23 asientos, l'Alianza de los Conservadores y Reformistes Europeos, que perdió trés, y l'Alianza Europea pola Llibertá, que llogró xubir 21 escaños hasta los 38 eurodiputaos.
Por grupos, el Grupu del Partíu Popular Européu volvió ser el más grande con 221 escaños, perdiendo 52 al respective de antes de les eleiciones, siguíu del Grupu de l'Alianza Progresista de Socialistes y Demócrates que se quedó en 191, perdiendo solu cinco. El Grupu de los Conservadores y Reformistes Europeos llogró la tercer plaza con 68 diputaos, superando asina al Grupu de l'Alianza de los Lliberales y Demócrates per Europa.
Aspeutos relevantes thumb|220px|Hemiciclu del Parllamentu Européu n'Estrasburgu, (Francia). thumb|220px|Hemiciclu del Parllamentu Européu en Bruxeles thumb|220px|Espacio Leopoldo, sede de trabayu del Parllamentu Européu en Bruxeles, (Bélxica).
Importancia sobre l'alderique federalista El 12 de setiembre de 2012, el Presidente de la Comisión Europea José Manuel Durão Barroso realizó, mientres el so discursu sobre l'estáu de la Xunión Europea nel Parllamentu Européu, un llamamientu pa la creación d'una federación d'Estaos nación n'Europa. Non a manera d'un superestado, sinón d'una federación democrática na que se comparta soberanía por que la ciudadanía pueda exercer un mayor control.
La federación europea ye, según Durão Barroso, l'horizonte políticu de la Xunión Europea. Afirmó que pa esto va ser necesariu crear un nuevu tratáu que modifique a los anteriores y fomentar un alderique al respeutu en toa Europa, nel que les futures Eleiciones al Parllamentu Européu de 2014 van ser decisives. Antes de la celebración d'estos comicios, la Comisión Europea va presentar el so proyeutu d'estructura de la futura Xunión Europea ya idees concretes sobre'l cambéu de los trataos por que sían oxetu d'alderique. El so oxetivu ye faer que la Xunión Europea seya más abierta y democrática.
Eleición del Presidente de la Comisión
Según un eurobarómetru de xunu de 2012, el 54% de los ciudadanos europeos veríense más animaos a participar nes eleiciones europees nel casu de que les distintes aliances polítiques pudieren presentar un candidatu al puestu de Presidente de la Comisión Europea basándose nun programa conxuntu.
Nesti sentíu, y yá que pa les próximes eleiciones la eurocámara tendrá de nomar al Presidente, Barroso pidió nel so discursu que los partíos políticos europeos presentaren el so candidatu pal cargu de Presidente de la Comisión Europea coles mires d'efectuar asina unos comicios verdaderamente europeos, reforzando'l papel de los partíos, que frecuentemente presenten l'alderique políticu como si produxérase namái ente partíos políticos nacionales, y evitando la desconexón real ente les sos actuaciones nos parllamentos nacionales y nel Parllamentu Européu.
Candidatures europees thumb|220px|Jean-Claude Juncker, candidatu del Partíu Popular Européu. thumb|220px|Martin Schulz, candidatu del Partíu de los Socialistes Europeos. thumb|220px|Guy Verhofstadt, candidatu del Partíu de l'Alianza de los Lliberales y Demócrates per Europa y del Partíu Demócrata Européu. thumb|220px|Ska Keller, candidata del Partíu Verde Européu. thumb|220px|José Bové, candidatu del Partíu Verde Européu. thumb|220px|Alexis Tsipras, candidatu del Partíu de la Izquierda Europea. thumb|220px|Amelia Andersdotter, candidata del Partíu Pirata Européu. thumb|220px|Peter Sunde, candidatu del Partíu Pirata Européu.
Los partíos nacionales de la Xunión Europea suelen entamase al traviés de partíos políticos europeos. Pa ser un partíu oficial, les agrupaciones tienen de tener una representación significativa en siquier una cuarta parte de los Estaos de la Unión, respetar los valores y principios sobre los que se funda la Xunión Europea y participar nes eleiciones europees, o manifestar la so intención de faelo.
A la fin de la VII llexislatura del Parllamentu Européu, teníen guarda un total de 15 partíos políticos europeos, o aliances informales de partíos políticos de la Xunión Europea. El Partíu Popular Européu yera'l que más presencia tenía con 269 escaños, siguíu del Partíu de los Socialistes Europeos y del Partíu de l'Alianza de los Lliberales y Demócrates per Europa con 195 y 73 eurodiputaos respeutivamente. Otros, como l'Alianza pola Europa de les Democracies o'l Movimientu Políticu Cristianu Européu teníen solo un representante.
Amás, los partíos políticos europeos formen los grupos políticos del Parllamentu Européu. Sicasí, estos grupos non siempres correspuenden totalmente colos partíos, yá que de cutiu dellos partíos políticos formen un únicu grupu o diputaos d'un mesmu partíu formen parte de grupos estremaos. Pa formar un grupu políticu precísense siquier 25 diputaos de siete países, lo que representa un cuartu de los Estáu miembru de la Xunión Europea.
Partíu Popular Européu Diputaos electos na anterior llexislatura: 269 escaños. Grupu Parllamentariu na anterior llexislatura: Grupu del Partíu Popular Européu. El Partíu Popular Européu (EPP) arrexuntaba a final de llexislatura a 72 partíos d'estaos miembros de la Xunión Europea y de fuera de la mesma, con ideoloxíes de democracia cristiana, conservadorismu, conservadorismu social, humanismu cristianu y europeísmu. La Unión Demócrata Cristiana d'Alemaña, con 40 escaños, y el Partíu Popular d'España, con 24 eurodiputaos, fueron les principales fuercies del partíu na llexislatura 2009-2014 del Parllamentu Européu.
Partíu de los Socialistes Europeos Diputaos electos na anterior llexislatura: 195 escaños. Grupu Parllamentariu na anterior llexislatura: Grupu de l'Alianza Progresista de Socialistes y Demócrates. El Partíu de los Socialistes Europeos (PSE) arrexuntaba en 2014 a 56 partíos d'estaos miembros de la Xunión Europea y de fuera de la mesma, con ideoloxíes socialdemócrates, socialistes y llaboristes. Na llexislatura 2009-2014, el Partíu Socialista Obreru Español y el Partíu Socialdemócrata d'Alemaña con 23 escaños, según el Partíu Demócrata d'Italia con 21 escaños, llevaron el pesu del partíu nel Parllamentu Européu.
Partíu de l'Alianza de los Lliberales y Demócrates per Europa Diputaos electos na anterior llexislatura: 73 escaños. Grupu Parllamentariu na anterior llexislatura: Grupu de l'Alianza de los Demócrates y Lliberales per Europa. El Partíu de l'Alianza de los Lliberales y Demócrates per Europa (ALDE Party) arrexuntaba a 42 partíos de 24 países de la Xunión Europea, según otros 17 partíos de 14 países estracomunitarios. Dientro de les sos corrientes ideolóxiques internes atopen el social lliberalismu, el radicalismu, el lliberalismu clásicu y el federalismu européu. Los sos dos principales fuercies nel Parllamentu Européu en 2014 yeren el Partíu Democráticu Lliberal d'Alemaña y los Lliberal Demócrates del Reinu Xuníu con 12 eurodiputaos cada unu.
Alianza de los Conservadores y Reformistes Europeos Diputaos electos na anterior llexislatura: 45 escaños. Grupu Parllamentariu na anterior llexislatura: Grupu de los Conservadores y Reformistes Europeos. L'Alianza de los Conservadores y Reformistes Europeos (AECR) arrexuntaba a 19 partíos de 16 países distintos, d'ideoloxía conservadora, euroescéptica y antifederalista. El partíu con más pesu dientro del grupu yera'l Partíu Convervador del Reinu Xuníu con 25 escaños, y fundador del mesmu en biforcándose del Partíu Popular Européu, siguíu del Partíu Democráticu Cívicu de la República Checa.
Partíu Verde Européu Diputaos electos na anterior llexislatura: 45 escaños. Grupu Parllamentariu na anterior llexislatura: Grupu de Los Verdes / Alianza Llibre Europea. El Partíu Verde Européu (EGP) arrexuntaba en 2014 a 32 partíos ecoloxistes nacionales de 29 países d'Europa, con cuatro non miembros de la Xunión Europea, nuna formación de dimensión europea. Tien como raigañu ideolóxicu les polítiques verdes como la responsabilidá ambiental, la llibertá individual, la democracia, la diversidá, la xusticia social, la igualdá de xéneru, un desenvolvimientu sostenible global, y la non-violencia. Na llexislatura 2009-2014 foi la Alianza 90/Los Verdes d'Alemaña quien llevó'l pesu del grupu con 14 diputaos frente a los seis de Les Verts de Francia y los dos diputaos de Los Verdes-L'Alternativa Verde d'Austria, d'Izquierda Verde de los Países Baxos y del Partíu Verde d'Inglaterra y Gales del Reinu Xuníu.
Partíu de la Izquierda Europea Diputaos electos na anterior llexislatura: 23 escaños. Grupu Parllamentariu na anterior llexislatura: Grupu Confederal de la Izquierda Unitaria Europea / Izquierda Verde Nórdica. El Partíu de la Izquierda Europea (PEL) arrexuntaba a 35 partíos de 21 países de la Xunión Europea, tanto de plenu derechu como observadores. La formación ye considerada d'esquierda anticapitalista europea, siendo principalmente de les corrientes comunistes y socialistes democráticos. El Die Linke d'Alemaña, con ocho eurodiputáu, y l'observador Partíu Comunista de Bohemia y Moravia, con cuatro asiento, yeren los principales partíos del grupu.
Movimientu pola Europa de les Llibertaes y la Democracia Diputaos electos na anterior llexislatura: 17 escaños. Grupu Parllamentariu na anterior llexislatura: Grupo Europa de la Llibertá y la Democracia. El Movimientu pola Europa de les Llibertaes y la Democracia (MELD) integraba en 2014 a 13 partíos políticos de 12 países de la Xunión Europea. La so ideoloxía enmárcase dientro de la estrema derecha, el conservadorismu y el nacionalismu. El partíu con mayor representación foi la Lliga Norte d'Italia con nueve eurodiputáu, hasta alliniase cola Alianza Europea pola Llibertá, siguíu d'Orde y Xusticia de Polonia con cuatro escaño.
Alianza Europea pola Llibertá Diputaos electos na anterior llexislatura: 17 escaños. Grupu Parllamentariu na anterior llexislatura: Non inscritos. L'Alianza Europea pola Llibertá (EAF) integraba a siete partíos políticos y dos observadores de nueve países de la Xunión Europea. La so ideoloxía xira alredor del euroescepticismu y la estrema derecha. El so máximu esponente ye'l Frente Nacional francés, que consiguió tres escaño, y el Partíu de la Llibertá d'Austria, con dos eurodiputaos, amás de la Lliga Norte, con nueve eurodiputáu, que s'allinió con esti partíu en dexando'l Movimientu pola Europa de les Llibertaes y la Democracia.
Partíu Demócrata Européu Diputaos electos na anterior llexislatura: 13 escaños. Grupu Parllamentariu na anterior llexislatura: Grupu de l'Alianza de los Demócrates y Lliberales per Europa. El Partíu Demócrata Européu (EDP) arrexuntaba en 2014 a 10 partíos d'ocho países europeos, según cinco partíos observadores, d'ideoloxía centrista y fuertemente europeísta. Nel Parllamentu saliente, los franceses del Movimientu Demócrata y de la Unión de Demócrates ya Independientes son los qu'ostentaben la mayor representación del partíu con cinco diputaos cada unu.