Іосіф Мацвеевіч Пятлюк (20 лютага 1897, с. Няміраўка, Дубенскі павет, Валынская губерняЦяпер Пулінскі раён, Ровенская вобласць, Украіна — 26 верасня 1968 г., Масква) — санітарны інструктар кавалерыйскага эскадрону 62-га гвардзейскага кавалерыйскага палка 16-й гвардзейскай Чарнігаўскай кавалерыйскай дывізіі 7-га гвардзейскага кавалерыйскага корпуса 61-й арміі Цэнтральнага фронту, гвардыі старшыня медыцынскай службыНа дату прадастаўлення да прысваення звання Героя Савецкага Саюза, Герой Савецкага Саюза.
Біяграфія Нарадзіўся 20 лютага 1897 года ў сям’і селяніна. Рускі. Скончыў пачатковую школу.
Пасля перамогі Кастрычніцкай рэвалюцыі сышоў добраахвотнікам у шэрагі Чырвонай Арміі, ваяваў на франтах Грамадзянскай вайны. Па заканчэнні баёў працаваў цесляром у горадзе Кізыл-Арват Краснаводскай вобласці Туркменіі. Працаваў дзясятнікам будаўнічай брыгады на станцыі Каўказская.
Зноў у Чырвонай Арміі з верасня 1941года. На франтах Вялікай Айчыннай вайны з 1942 года. Ваяваў у складзе 112-й Башкірскай кавалерыйскай дывізііПазней была пераўтворана ў 16-ю гвардзейскую і атрымала ганаровае найменне «Чарнігаўская».
Фельчар кавалерыйскага эскадрона гвардыі старшына медыцынскай службы Іосіф Петлюк у ноч на 28 верасня 1943 года ў складзе ўзвода на падручных сродках пераадолеў раку Дняпро ля вёскі Ніўкі Брагінскага раёна Гомельскай вобласці Беларусі. За 15 дзён фельчар вынес з поля бою і пераправіў на левы бераг пяцьдзясят параненых байцоў з іх зброяй.
Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 15 студзеня 1944 года за ўзорнае выкананне баявых заданняў камандавання на фронце барацьбы з нямецка-фашысцкім захопнікамі і праяўленыя пры гэтым мужнасць і гераізм гвардыі старшыне медыцынскай службы Петлюку іосіфу Мацвеевічу прысвоена званне Героя Савецкага Саюза з уручэннем ордэна Леніна і медалі «Залатая Зорка» пад нумарам 3282Указ Президиума Верховного Совета СССР «О присвоении звания Героя Советского Союза генералам, офицерскому, сержантскому и рядовому составу Красной Армии» от 15 января 1944 года // Ведомости Верховного Совета Союза Советских Социалистических Республик : газета. — 1944. — 23 января (№ 4 (264)). — С. 1..
У 1944 годзе пасля цяжкага ранення І. М. Пятлюк доўга лячыўся ў шпіталі. Пасля выздараўлення быў прызначаны камандзірам узвода ў школу санітарных інструктараў горада Гарбатава Горкаўскай вобласціЦяпер Ніжагародская вобласць.
Пасля вайны малодшы лейтэнант медыцынскай службы Пятлюк І. М. — у запасе, а затым у адстаўцы. Жыў у Маскве. Працаваў старшым лабарантам у Маскоўскім вышэйшым тэхнічным вучылішчы імя Баўмана. Памёр 26 верасня 1968 года. Пахаваны ў Маскве на Мікола-Архангельскіх могілках (участак 52).
Літаратура
Ими гордится Туркменистан. Ашхабад, 1973. Их подвиг бессмертен. Львов, 1983. Кузьмин М. К. Медікі — Герои Советского Союза. М., 1970. Навечно в сердце народном. 3-е изд., доп. и испр. Минск, 1984.
Спасылкі
№ у базе дадзеных
Катэгорыя:Удзельнікі Грамадзянскай вайны ў Расіі Катэгорыя:Удзельнікі бітвы за Дняпро Катэгорыя:Нарадзіліся ў Ровенскай вобласці Катэгорыя:Малодшыя лейтэнанты СССР