Хвоя веймутава гімалайская (Pinus wallichiana) — від голанасенных раслін роду Хвоя.
Гэты від хвоі распаўсюджаны ў Гімалаях, горных сістэмах Каракарум і Гіндукуш, ад усходняга Афганістана да кітайскай правінцыі Юньнань, на вышынях 1800-4300. м.
Назва Сваю навуковую назву від атрымаў у гонар (1786—1854), дацкага і англійскай хірурга і батаніка, які займаўся ў тым ліку вывучэннем флоры Індыі і Непала.
Батанічнае апісанне Хвоя веймутава гімалайская — дрэва вышынёй 30-50 м. Ігліца 12-18 см даўжынёй, добра гнецца. Шышкі доўгія, 16-32 см даўжынёй, жоўтыя пры паспяванні. Насенне 5-6 мм даўжынёй, з 20-30 міліметровым крылцам.
Расліна цэніцца за свае дэкаратыўныя якасці, яго культывуюць па ўсім свеце. Гэты від устойлівы да холаду і хваробаў, але дрэнна пераносіць сухі і гарачы клімат.
Таксанамія
Сінонімы У сінаніміку гэтага віду ўваходзяць наступныя назвыПаводле сайта GRIN (гл. раздзел Спасылкі).:
, Descr. Pinus, ed. 2, 1: 40 (1828), nom. illeg. , Amer. Midl. Naturalist 3: 70 (1913).
Спасылкі
Катэгорыя:Флора Азіі Катэгорыя:Хвоя Катэгорыя:Дэкаратыўныя дрэвы Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1938 годзе