Здравка Крстанавіч (, () — паэт, празаік, крытык, драматург і журналіст.
Біяграфія Крстанавіч вучыўся ў сярэдняй школе ў г. Кнін і Спліт. Скончыў Філасофскі факультэт у г. Заграб, профіль: югаслаўскія мовы і літаратура, а таксама літаратурную кампаратыстіку. Да кастрычніка 1991 г. ён жыў у Спліце, і з таго часу ён жыве ў Белградзe.
Ён быў рэдактарам спліцкага выдавецтва Логас, вёў калонку Запісы бессані і крытыку ў Свабоднай Далмаціі, а таксама ў загрэбскім Оку. З 1990 да 1993 гг. рэдагаваў часопіс Сербская Зора. З 1990 па 2002 гг. ён быў журналістам штодзённай газеты Палітыка Экспрэс.
Апублікаваў свой першы верш 1962 г. у Весела свеска і першае апавяданне 1971 г. у Вечернем спісе.
Часопісы З пачатковай школы супрацоўнічаў з часопісамі:
Маленькія навіны / Мале новине Кекец Сіні веснік / Плави вјесник Чайка / Галеб Барацьба / Борба Ілюстраваная Палітыка / Илустрована Политика Свабодная Далмацыя / Слободна Далмација і інш.
У гімназіі публікаваў у часопісах:
Палёт / Полет Гарызонт / Видик.
Падчас студэнцкіх дзён супрацоўнічаў з сербскім культурным таварыствам Прасвета, а ў часопісах Прасвета і Новія летапісы публікаваў літаратурныя артыкулы.
Публікаваў вершы і прозу ў часопісах:
Рэспубліка / Република Літаратурная газета / Књижевне новине Палітыка / Политика НIН / НИН Старт / Старт Форум / Форум Пытанні / Питања Сучаснік / Савременик Палі / Поља Маціца сербская / Матица српска Магчымасці / Могућности Вызваленне / Ослобођење Эха / Одјек Творчасць / Стварање Напрамак / Стремљење Сербскi літаратурны веснік / Српски књижевни гласник Тут / Овдје и др.
Творы Аўтар монодрамы Чалавек у свеце, кропля на лісце / Човек на свиту, капу на листу ў двух рэдакцыях (1979 і 1980), теледрамы Стары / Старац (1983) і сцэнара кароткаметражнага мастацкага фільма Райскі сад / Рајски врт (1990).
Рэдагаваў Лібар Мілянка Смоя / Либар Миљенка Смоје (1981), Эратычныя народныя песні / Еротске народне песме (1984), анталогію сербскай народнай паэзіі Залатая пена з мора / Златна пјена од мора (1990), Дуброўніцкія элегіі / Дубровачке елегије Луя Вайновіча (1997). Свята / Гозба Паўла Соларича (1999) і Цудоўная крыніца / Чудесни кладенац — анталогія сербскай паэзіі ад Барані да Котарскага заліва (2002).
Яго кніга Гісторыі з Ада / Приче из Хада была перакладзеная на некалькі моў з 1992. да 2000 гг. было дванаццаць выданняў.
Зборнікі вершаў Княства рыб / Кнежевина риба (1974) Дом / Кућа (1978) Склады з вады / Слогови од воде (1981) Дынаміт / Динамит (1982) Зваротны майстар / Обрнути мајстор (1984) Іншыя горы / Друге планине (1989) Песні ў дарозе / Пјесме на друму (1994) Выбраныя песні / Изабране песме (1995) Ісус Хрыстос у поле / Исус Христос у пољу (1996) Рукапіс з расы / Рукопис од росе (1997) Хутка, світанак / Ускоро, свиће (1998) Пакой без люстэркаў / Соба без огледала (2000) Выбраныя песні / Изабране пјесме (2008).
Зборнікі лірычных запісаў Кніга мары і рэальнасці / Књига од сна и јаве (1998) Вада Шапэна / Шопенова вода (2003).
Узнагароды Прадстаўлены ў многіх анталогіях і зборніках і пераведзены на дзесяць моў.
Выйграў некалькі літаратурных прэмій і атрымаў прэмію Філіп Вішніч за асаблівы ўнёсак у культуру сербскага народа ў 2002 годзе.
Літаратура Јовановић, Александар. «Приповедање ужаса» // Приче из Хада, 1994.
Спасылкі Крстановић, Здравко. Приче из Хада, 1994. (серб.) Златна пјена од мора — Народне пјесме Срба у Хрватској, 1990. (серб.) Крстановић, Здравко. Божанско струјање древно младог слова (серб.) Соларић, Павле. (1779—1821): Гозба (серб.)
Катэгорыя:Пісьменнікі Сербіі Катэгорыя:Пісьменнікі Югаславіі