Народная партыя () — кансерватыўная, ліберальна-кансерватыўная, і хрысціянска-дэмакратычная палітычная партыя Іспаніі. З’явілася ў 1989 годзе пасля аб’яднання Народнага альянсу з Народна-дэмакратычнай партыяй і Ліберальнай партыяй.
Адна з двух найбуйнейшых партый Іспаніі разам з Іспанскай сацыялістычнай партыяй. Была кіруючай у Іспаніі з 2011 па 2018 годАпазіцыйная Народная партыя перемагла на выбарах у Іспаніі.
Была заснавана колішнімі членамі Іспанскай фалангі — адзінай існаваўшай партыі пры дыктатуры Франсіска Франка.
Частка Еўрапейскай народнай партыі, Міжнароднага дэмакратычнага саюза.
1976—1989 Народны альянс Альянс з’явіўся пасля аб’яднання некалькіх невялікіх кансерватыўных партый, некаторыя з якіх узначальвалі былыя міністры ўрада Франка: Партыя дэмократычных рэформ пад кіраўніцтвам Мануэля Фрагі, міністра інфармацыі ў 1962—1969 гадах, намесніка прэм’ер-міністра і міністра ўнутраных спраў 1975—1976 гадоў. Іспанскі народны саюз Марцінеса Круса — міністра планавання развіцця ў 1973—1974 гадах і міністра адукацыі і навукі 1974—1976 гадоў. Іспанская дэмакратычная партыя на чале з Федэрыка Сілва Муньёсам — міністрам грамадскіх работ у 1965—1970 гадах. Сацыял-дэмакратычная партыя, якую ўзначальвае Лусіна дэ ла Фуэнтэ — міністр працы ў 1969—1975 гадах, а таксама намеснік прэм’ер-міністра ў 1974—1975 гадах. Народны сацыяльны саюз (Генры Томас дэ Каранса). Іспанская Нацыянальная супольнасць пад кіраўніцтвам Гансала Фернандэса дэ ла Мора — міністра грамадскіх работ у 1970—1974 гадах. Яшчэ некалькі невялікіх партый.
На выбарах 1977 года альянс атрымаў 8,2% галасоў і 16 месцаў.
Дэмакратычная кааліцыя (1979) На выбарах 1979 года Народны альянс сфарміраваў дэмакратычную кааліцыю, а кандыдатам у прэзідэнты стаў Мануэль Фрага. Але вынікі былі горшымі, чым у 1977 годзе — 6% і 10 месцаў.
У 1979 годзе Мануэль Фрага стаў лідарам партыі.
Народная кааліцыя (1982) У 1982 годзе альянс аб’ядноўваецца з Народна-дэмократычнай партыяй і Ліберальнай партыяй. І становіцца апазіцыйнай партыяй з 26% галасоў і 107 месцамі.
Народная партыя (з 1989) Пасля адстаўкі Мануэля Фрагі і паслядоўных перамог Іспанскай сацыялістычнай партыі на выбарах 1982 і 1986 гадоў Народны альянс знаходзіўся ў крызісе. Фрага зноў узначаліў яго і стварыў Народную партыю. У красавіку 1990 года Хасэ Марыя Аснар стаў лідарам партыі.
1996—2000 На выбарах 1996 года партыя перамагае і Аснар становіцца прэм’ер-міністрам Іспаніі.
Урад пачынае лібералізацыю эканомікі. Спрабуе змяніць закон аб абмежаванні гандлю, прыняты сацыялістычным урадам. Расце ВУП.
2000—2004 Партыя зноў перамагае на выбарах у 2000 годзе.
Павялічваецца колькасць выплат ахвярам тэрарызму. Павялічваюцца дзяржаўныя выдаткі на адукацыю. Прымаюцца новыя меры супраць нелегальнай эміграцыі, заключаюцца пагадненні аб рэпатрыяцыі з афрыканскімі краінамі, павялічваецца колькасць месцаў у прытулках.
З 2004 года Пасля паражэння на выбарах і да 2011 года знаходзілася ў апазіцыі.
center|thumb|500px|Прадстаўніцтва ў парламенце (1977—2008)
З 2011 года На парламенцкіх выбарах 2011 года набрала 44,62% галасоў выбаршчыкаў, заваяваўшы 186 месцаў у парламенце. Старшыня Народнай партыі Марыяна Рахой узначаліў новы ўрад.
Перамога Пабла Касада на выбарах кіраўніцтва НП у ліпені 2018 года лічыцца паваротам партыі направа.
Вядомыя члены thumb|200px|Галоўная сядзіба партыі (Мадрыд, вул. Генуі, д. 13) Анхель Асебес (былы генеральны сакратар партыі) Сарая Саэнс дэ Сантамарыя (намеснік прэм’ер-міністра)
Спасылкі Афіцыйны сайт
Катэгорыя:Палітычныя партыі Іспаніі Катэгорыя:Партыі-члены ЕНП Катэгорыя:Міжнародны дэмакратычны саюз Катэгорыя:Кансерватыўныя партыі Катэгорыя:Хрысціянска-дэмакратычныя партыі Катэгорыя:Правацэнтрысцкія партыі