Барэж ( — ) — лёгкая і паветраная тканіна ў газавай тэхніцы ткацтва, папулярная ў Расійскай імперыі з пачатку XIX стагоддзя. З барэжа шылі жаночыя сукенкі, тунікі і шалікі. Барэж выраблялі пераважна з шоўку, а таксама пазней з воўны і з баваўнянай асновай. Барэж звычайна быў аднакаляровым або меў невыразны размыты малюнак з-за асаблівасцяў тэхнікі яго вырабу. Тканіна названая па месцы вытворчасці — гораду ў французскіх Пірэнеях.
Першапачаткова барэж ткалі толькі з шоўку, і ў першай палове XIX стагоддзя ён быў адной з самых дарагіх тканін, даступнай толькі багатым шчагаліхам.
У літаратуры Князёўны ў А. С. Грыбаедава ў «» замілоўваюцца з барэжу, які падарыў стрыечны брат. У аповесці І. С. Тургенева «» згадваецца «лёгкая барэжавая сукенка з бледна-сінімі разводамі», а ў рамане «» ў ружовай барэжавай сукенцы крочыла Зоя. Адзенне з непрактычнага далікатнага барэжу моцна пакутавала пры носцы, і да сярэдзіны XIX стагоддзя з’явілася шмат гатункаў барэжу з самай разнастайнай сыравіны: двайны англійскі барэж, барэж шамберы, барэж пуаль-дэ-шэўр. Барэж з воўны называўся бейж, з яго шылі касцюмы. Да канца XIX стагоддзя барэж і зусім перастаў быць раскошай, а ў пачатку XX стагоддзя лічыўся старамодным і цяпер канчаткова забыты. У СССР пад назвай «барэж абутковы» з кручанай ніткі перавітачным перапляценнем выпрацоўвалася цяжкая гладкафарбаваная баваўняная тканіна, якую выкарыстоўвалі для верху мужчынскага абутку.
Літаратура Беловинский Л. В. Бареж // Иллюстрированный энциклопедический историко-бытовой словарь русского народа. XVIII — начало XIX в. / под ред. Н. Ерёминой. — М.: Эксмо, 2007. — С. 36. — 784 с. — 5000 экз. — ISBN 978-5-699-24458-4.
Бареж обувной // Товарный словарь / И. А. Пугачёв (главный редактор). — М.: Государственное издательство торговой литературы, 1956. — Т. I. — Стб. 318. — 550 с.
Катэгорыя:Шаўковыя тканіны Катэгорыя:Шарсцяныя тканіны