Гімн Малдовы — кампазіцыя «Limba noastră» («Лимба ноастрэ», «Наша мова») на вершы Аляксея Міхайлавіча Матаевіча (1888—1917). Аўтар музыкі — Аляксандр Крысця, аранжыроўка — Валянцін Дынга. «Limba noastră» стала гімнам Малдовы ў 1994 годзе. Раней гімнам была кампазіцыя «Deşteaptă-te, române!» («Прачніся, румын!»), якая дагэтуль з'яўляецца гімнам Румыніі.

Верш Матаевіча «Limba noastră» уключае ў сябе 12 строф, з якіх у гімн увайшлі толькі пяць.

Тэкст гімна Limba noastră-i o comoară În adîncuri înfundată Un şirag de piatră rară Pe moşie revărsată.

Limba noastră-i foc ce arde Într-un neam, ce fără veste S-a trezit din somn de moarte Ca viteazul din poveste.

Limba noastră-i frunză verde, Zbuciumul din codrii veşnici, Nistrul lin, ce-n valuri pierde Ai luceferilor sfeşnici.

Limba noastra-i limbă sfîntă, Limba vechilor cazanii, Care o plîng şi care o cîntă Pe la vatra lor ţăranii.

Răsări-va o comoară În adîncuri înfundată, Un şirag de piatră rară Pe moşie revărsată.

Верш Матаевіча «Limba noastră» Limba noastră-i o comoară În adîncuri înfundată Un şirag de piatră rară Pe moşie revărsată.

Limba noastră-i foc ce arde Într-un neam, ce fără veste S-a trezit din somn de moarte Ca viteazul din poveste.

Limba noastră-i numai cîntec, Doina dorurilor noastre, Roi de fulgere, ce spintec Nouri negri, zări albastre.

Limba noastră-i graiul pîinii, Cînd de vînt se mişcă vara; In rostirea ei bătrînii Cu sudori sfinţit-au ţara.

Limba noastră-i frunză verde, Zbuciumul din codrii veşnici, Nistrul lin, ce-n valuri pierde Ai luceferilor sfeşnici.

Nu veţi plînge-atunci amarnic, Că vi—i limba prea săracă, Şi-ţi vedea, cît îi de darnic Graiul ţării noastre dragă.

Limba noastră-i vechi izvoade. Povestiri din alte vremuri; Şi citindu-le 'nşirate, - Te-nfiori adînc şi tremuri.

Limba noastră îi aleasă Să ridice slava-n ceruri, Să ne spiue-n hram şi-acasă Veşnicele adevăruri.

Limba noastra-i limbă sfîntă, Limba vechilor cazanii, Care o plîng şi care o cîntă Pe la vatra lor ţăranii.

Înviaţi-vă dar graiul, Ruginit de multă vreme, Stergeţi slinul, mucegaiul Al uitării 'n care geme.

Strîngeţi piatra lucitoare Ce din soare se aprinde - Şi-ţi avea în revărsare Un potop nou de cuvinte.

Răsări-va o comoară În adîncuri înfundată, Un şirag de piatră rară Pe moşie revărsată. Наша мова, наш скарб няцменны Ад бязвер'я накрыты, Святло жамчужын каштоўных, Над айчынаю разліты.

Наша мова — душа жывая Абуджанага народу. Ён акрыяў, раздзіраючы Сну мёртвыя цянёты.

У ім жывуць агонь і дойна, Сум палёў і шолах хлебу, Палыханне белых маланак, Ірвалых хмар у чорным небе.

Гэта боль, сэрцаў знямога, Ціхая гаворка дзядоў нашых, Што кахалі гэтую зямлю Праўдай рук у працы згаслых.

Наша мова — узор выдатны, Кодры, шоргат лістапада. Плес Днястра, у якім ясна Дагарваюць зорак каганцы.

Наша мова — скрыжаль мінуўшчыны, Голас шматлікіх пакаленняў. Гэта іх святое слова Абуджае ў нас хваляванне.

Словам продкаў мы па праве Апяем у час вызначаны Вячыстых ісцін славу У светлым храме, у хаце бацькавай.

Таму ён святы да болю, Што на ім у бацькаўскім краі І аплакваюць долю, І застолле апяюць.

Няма яго ў стагоддзях забыцця, Што забыта — уваскрасіце, Пыл эпох з яго сцярыце, — Прагне ён вызвалення.

Збярыце святло жамчужын З яркім вясёлкавым адлівам — І прад вамі ліне дружны Новых слоў струмень вірлівы.

Не, наракаць вам не прыйдзецца На мову свой з дакараннем, — Ён шчадрэй бруй у студнях Нашай маці-айчыны.

Ды будзе ён няцменным Ад бязвер'я накрыты, Сьвятло жамчужын каштоўных Над айчынаю разліты.

Гісторыя стварэння Упершыню верш «Наша мова» быў апублікаваны ў газеце «Кувынт молдовенеск» 21 чэрвеня 1917 года. Аб жаданні напісаць верш аб «нашай мове» Матаевіч казаў увесну таго жа года ў адным з лістоў з Румынскага фронту (румынскае сяло Мэрэшэшты ў Карпатах). Задума была рэалізаваная ў чэрвені 1917 года. 17-га чэрвеня верш быў завершаны, на наступны дзень ён быў прачытаны аўтарам пры адкрыцці ў Кішынёве курсаў малдаўскіх настаўнікаў. Верш друкаваўся таксама ў часопісе «Кувынт молдовенеск» (1917, № 49, 21 чэрвеня, стар. 2) — бясплатным прыкладаннем да аднайменнай газеты, у часопісе «Шкоала молдовеняскэ» (1917, № 2—4, ліпень-верасень, стар. 94). У тым жа годзе твор было апублікавана ў запрутскай Малдове газетай «Neamul Românesc» ад 29 жніўня. У наступныя гады ён ўключаўся абсалютна ва ўсе выданні твораў Матаевіча, ажыццёўленыя ў акупаванай Бесарабіі і затым у Савецкай Малдове. Ім, па традыцыі, адчыняецца кожнае новае выданне. У 1930-я гады кампазітар Аляксандр Крысця пераклаў верш на музыку. У цяперашні час ён налічае мноства выданняў і публікацый, у тым ліку і асобнымі кніжкамі, вывучаецца ў малдаўскай сярэдняй школе.

Гл. таксама Гімн Румыніі Гімн Прыднястроўя

Літаратура

Спасылкі Музыка гімна (без слоў) Закон аб Дзяржаўным гімне Рэспублікі Малдовы

Малдова Катэгорыя:Дзяржаўныя сімвалы Малдовы