Uroplatus phantasticus — від геконаў, якія жывуць на востраве Мадагаскар. Упершыню апісаны ў 1888 годзе Джорджам Альбертам Буленджэрам. U. phantasticus з’яўляецца найменшым у родзе .
Этымалогія Родавая назва, Uroplatus - лацінізацыя двух грэчаскіх слоў: «ourá» (ορά), што азначае «хвост», і «platys» (πλατύς), што азначае «пляскаты». Відавая назва phantasticus з’яўляецца лацінскім словам, якое азначае «ўяўны», заснаваная на ўнікальным знешнім выглядзе гекона, што прымусіла бельгійскага натураліста Джорджа Альберта Буленджэра апісаць яго як «міфічнага» ў 1888 годзе.
Апісанне Дарослая асобіна дасягае 90 мм даўжынёй з улікам хваста. Як і ва ўсіх геконаў роду Uroplatus, хвост пляскаты, але лістападобны выгляд назіраецца толькі ў відавага комплексу ebenaui (Uroplatus phantasticus, і ; хоць памер хваста ў U. ebenaui значна паменшаны). Часта абмяркоўвалася, што U. phantasticus насамрэч гэта той жа від, што і . Аднак U. phantasticus мое буйнейшыя і даўжэйшыя шыпы на галаве, целе і тулаве. Іншыя прадстаўнікі роду Uroplatus маюць пляскатыя хвасты, якія больш дапамагаюць паменшыць профіль гекона, пакуль ён неактыўны. Некаторы геконы U. phantasticus нават маюць выемкі на хвастах, каб яшчэ больш імітаваць апалае лісце. Гэта таксама лічыцца формай палавога дымарфізму, паколькі гэта прыкмета здаецца больш распаўсюджанай у самцоў гэтага віду. Акрамя таго, U. phantasticus мае над кожным вокам выступ, падобны на вейкі. У светлы час сутак гэтыя прыстасаванні дапамагаюць гекону злівацца з навакольным асяроддзем. Ноччу ён дапамагае гекону паляваць на здабычу, надаючы яму камуфляж.
Гекон не мае вейкаў, толькі празрыстае пакрыццё на вачах, таму яны выкарыстоўваюць свае доўгія рухомыя языкі, каб выцерці пыл ці смецце, што трапляюць у вочы.
Гекон бывае розных колераў, уключаючы фіялетавыя, аранжавыя, карычневыя і жоўтыя адценні, але часта афарбоўваецца ў плямісты карычневы колер з дробнымі чорнымі плямкамі на ніжнім баку, якія дапамагаюць адрозніць яго ад падобных відаў.
Паводзіны Начны гекон з адпаведнымі вялікімі вачыма перасоўваецца ноччу ў сваім трапічным лесе, палюючы на насякомых.
Як і многія рэптыліі, яйцакладны. Размнажэнне пачынаецца ў пачатку сезона дажджоў, калі ён адкладае кладку з двух сферычных яец на зямлю пад апалым лісцем або ў мёртвае лісце раслін.
Катэгорыя:Паўзуны Афрыкі Катэгорыя:Геконавыя