«Свет без сонца» — артыкул Жак-Іў Кусто () — французскі дакументальны фільм 1964 года, зняты Жакам-Івам Кусто. Гэта яго другая стужка, якая атрымала прэмію «Оскар» як найлепшы дакументальны поўнаметражны фільм. Першым быў фільм «Свет маўчання» 1956 года.
Змест Фільм пачынаецца з кадраў, на якіх з цёмнай воднай тоўшчы з’яўляецца двухмесны глыбакаводны заселены апарат «Дэніза» («Ныраючы сподак»). Судна, якое перасоўваецца за кошт водаметных рухавікоў, плыве ў спецыяльны ангар. Голас за кадрам паведамляе: «Упершыню ў гісторыі падводная лодка змяшчаецца на падводнай базе». Пры дапамозе чатырохтоннай лябёдкі падлодка выцягваецца на паветра, які ўтрымліваецца ў сталёвай абалонцы ангара. Побач з ім на дне мора размяшчаецца асноўная база навуковай станцыі «Кантынентальны шэльф 2», або «Каншэльф-2». У гэтым пяціпакаёвым падводным жытле пасяліліся каля дзясятка акіянаўтаў, яны прынялі ўдзел у гістарычным эксперыменце па вывучэнні кантынентальнага шэльфа. Гэтыя людзі будуць жыць і працаваць пад вадой на працягу месяца. Такім чынам, фільм прадстаўляе сабой хроніку гэтага эксперыменту.
Узнагароды Нацыянальны савет кінакрытыкаў ЗША (1964) — найлепшы замежны фільм «Оскар» (1965) — найлепшы дакументальны фільм
Катэгорыя:Фільмы Францыі 1964 года Катэгорыя:Фільмы Італіі 1964 года Катэгорыя:Дакументальныя фільмы Францыі Катэгорыя:Дакументальныя фільмы Італіі Катэгорыя:Фільмы на французскай мове