Анжалка Марціч (; 1 мая 1924, Заграб, Каралеўства сербаў, харватаў і славенцаў — 11 лістапада 2020, Заграб, Харватыя) — харвацкая пісьменніца і перакладчыца літаратуры.
Біяграфія Анжалка Марціч нарадзілася ў Заграбе, другой з траіх у сям’і дзяцей. Яе бацька памёр маладым у 1933 годзе, і хваравітая маці спрабавала звесці канцы з канцамі. Дзяўчынка праводзіла ўвесь час з бабуляй і дзядулем у сельскай мясцовасці. Гэтыя візіты сталі адным з яе галоўных літаратурных матываў. На мяжы Другой сусветнай вайны Анжэлка скончыла сярэднюю школу. Пасля таго, як яе брат, актывіст супраціву, быў выкрыты і захоплены ў палон у 1941 годзе харвацкай марыянеткавай міліцыяй і пакараны ў лютым 1942 года ў канцлагеры Ясенавац, яна далучылася да партызан і служыла ваенным карэспандэнтам. У канцы вайны ўдзельнічала ў вызваленні Бялграда.
Творчасць Марціч найбольш вядомая дзякуючы ваеннай прозе для дзяцей, асабліва дзякуючы раману «Пірга» аб дружбе хлопчыка і сіраты-казулі ў віхуры Другой сусветнай вайны. Яе першыя вершы былі апублікаваныя ў часопісе Kulturni prilozi. Пасля вайны яна працавала журналістам у рэдакцыях газет VJESNIK і Omladinski Borac і дзіцячага часопіса Піянер. Была галоўным рэдактарам дзіцячага часопіса «Радасць» і галоўным рэдактарам выдавецтва «Наша дзетка». Яна — член харвацкай асацыяцыі пісьменнікаў з 1954 года.
Анжалка Марціч пісала вершы, дзіцячыя кнігі і тэксты да кніжак з малюнкамі. Яна з’яўляецца самым выбітным аўтарам харвацкай ваеннай прозы для дзяцей. Некалькі яе прац — гэта аўтабіяграфічныя кнігі і фантастычная проза ў лепшых традыцыях харвацкай пісьменніцы Іваны Брліч-Мажураніч. У сваім рамане «Пірга», напісаным ад першай асобы, яна распавядае лірычную гісторыю пра вайну, у якой усе істоты пакутуюць без розніцы.
Яе творы перакладзены на замежныя мовы — ад польскай, чэшскай, рускай і італьянскай да эсперанта, кітайскай і персідскай. Сама яна пераклала шэраг кніг на славенскую мову.
Апублікаваныя працы:
Mali konjovodac i druge priče — Заграб, 1951 год Белкан — Заграб, 1951 год Пірга — Заграб, 1953 год Jezero u planini — Заграб, 1956 год Vuk na Voćinskoj cesti — Заграб, 1956 год U vihoru — Заграб, 1958 год Dječak i šuma — Заграб, 1960 год Kurir Dragan i njegovo konjče — Сараева, 1961 год Neugasivi životi — Заграб, 1961 год Малі борац — Заграб, 1964 год Proljeće, mama i ja — Заграб, 1968 год Баба Ката — Заграб, 1971 год Djedica Pričalo i čarobni vrutak — Заграб, 1977 год Шашаві Дані — Заграб, 1978 год Mali konjovodac — Заграб, 1985 год Izabrana djela in Pet stoljeća hrvatske književnost — Заграб, 1991 год Zarobljenik šumske kuće — Заграб, 1999 год Tri lisice i šumski car — Заграб, 2002 год Dječak div i druge bajke — Заграб, 2002 год
Узнагароды За сваю літаратурную дзейнасць Анжалка Марціч была ўзнагароджана югаслаўскім ордэнам працы з залатым вянком. Югаслаўскі ордэн «За адвагу» за выратаванне параненага таварыша. У 1973 годзе яна атрымала ордэн усмешкі — унікальную ўзнагароду ад імя дзяцей Польшчы.
Катэгорыя:Пахаваныя на могілках Мірагай