Ганс Кале (; ) — нямецкі камуністычны дзеяч.
Біяграфія Нарадзіўся ў сям’і высокапастаўленага дзяржаўнага служачага. Наведваў гімназію ў Шарлотэнбургу, а з 1913 года — прускую гімназію Hauptkadettenanstalt Lichterfelde. З 1917 года ўдзельнічаў у Першай сусветнай вайне. У ліпені 1918 года трапіў у французскі палон, з якога быў вызвалены ў лютым 1920 года.
Пасля вайны вучыўся ў Берлінскім камерцыйным каледжы. У 1921—1926 гадах працаваў камерцыйным служачым у Мексіцы. У 1927 годзе вярнуўся ў Германію і заняўся журналістыкай.
У 1928 годзе ўступіў у Камуністычную партыю Германіі (КПГ). З 1930 па 1933 год працаваў рэдактарам, пазней выдавецкім дырэктарам штотыднёвіка Arbeiter-Sender, старшынёй Асацыяцыі свабоднага радыё і супрацоўнікам ваеннага апарату КПГ. У красавіку 1933 года, з прыходам да ўлады Гітлера, эміграваў у Швейцарыю. Праз год вымушаны быў пакінуць краіну і адправіўся ў Францыю. Там працаваў журналістам. У кастрычніку 1936 года далучыўся да Інтэрнацыянальных брыгад, прыняўшы ўдзел у грамадзянскай вайне ў Іспаніі на баку рэспубліканцаў. Першапачаткова быў камандзірам батальёна Эдгара Андрэ, але хутка ўзначаліў XI інтэрнацыянальную брыгаду імя Эрнста Тэльмана. Дзякуючы сваім дзеянням на Эбра, Кале стаў самым уплывовым нямецкім афіцэрам у рэспубліканскай армііWerner Abel: Kämpfer für die Freiheit: Vor 70 Jahren starb Hans Kahle Quelle: „unsere zeit“ (uz), Freitag, 1. September 2017.
Восенню 1938 года пакінуў «гарачую кропку» і выехаў у Францыю. Пасля пераехаў у Вялікабрытанію. З 1939 па 1946 год быў адным з кіраўнікоў КПГ у эміграцыі. У маі 1940 года інтэрнаваны як «варожы іншаземец» і перавезены на востраў Мэн, а потым у Канаду. У лістападзе 1941 года вярнуўся ў Лондан. Працаваў ваенным карэспандэнтам у розных газетах. Стаў адным з заснавальнікаў Руху за свабодную Германію.
У лютым 1946 года вярнуўся ў Германію. Прызначаны на працу ў кадравы аддзел рэгіянальнага кіраўніцтва КПГ у Мекленбургу-Пярэдняй Памераніі. У сакавіку 1946 года стаў кіраўніком толькі што створанай Народнай паліцыі ў зямлі Мекленбург-Пярэдняя Памеранія, а ў красавіку 1946 года — членам дзяржаўнага выканаўчага камітэта САПГ .
У жніўні 1947 года Кале давялося перанесці цяжкую аперацыю на страўніку, якую ён не перажыў.
Крыніцы
Літаратура Jakob Taube: Hans Kahle (1899–1947). Der vergessene Kommandeur der Thälmann-Brigade, Leipziger Universitätsverlag, 2017, ISBN 978-3-96023-107-3. Biografie Hans Kahle. in: Felix Bossow: Grabsteine erzählen Geschichten. Ehrenfriedhof Opfer des Faschismus. Arbeit und Leben e. V., Schwerin 2005, S. 32–33. Heinz Bergschicker: Deutsche Chronik 1933–1945. Ein Zeitbild der faschistischen Diktatur /Wiss. Beratung: Olaf Groehler. Verlag der Nation, Berlin 1981, 2. dgs. Aufl. 1982 (Abb. S. 145) Gottfried Hamacher. Unter Mitarbeit von André Lohmar: Gegen Hitler – Deutsche in der Résistance, in den Streitkräften der Antihitlerkoalition und der Bewegung „Freies Deutschland“ : Kurzbiographien. Rosa-Luxemburg-Stiftung, Berlin. Band 53. ISBN 3-320-02941-X (PDF )
Спасылкі Biografie Hans Kahle Dossier zu Hans Kahle anlässlich seines 70. Todestages mit Artikeln, Faksimile von internationalen Zeitungen aus der Zeit des Spanischen Krieges 1936–1939, Reden, Schriften und Fotos aus jener Zeit auf spanienkaempfer.de Nachlass Bundesarchiv NY 4024
Катэгорыя:Байцы інтэрбрыгад Катэгорыя:Камуністы Германіі Катэгорыя:Імігравалі ў Францыю з Германіі Катэгорыя:Імігравалі ў Вялікабрытанію з Германіі Катэгорыя:Палітычныя эмігранты Катэгорыя:Постаці Мекленбурга-Пярэдняй Памераніі Катэгорыя:Ваеннапалонныя Першай сусветнай вайны (Германія)