Ільмары Генрык Рэйнгольд Крон (фін.: Ilmari Henrik Reinhold Krohn; , — , там жа) — фінскі кампазітар і музыказнаўца. Сын фалькларыста Юліуса Крона, брат Карле Леапольда.
Вучыўся ў Хельсінкі ў Рыхарда Фальціна, затым скончыў Лейпцыгскую кансерваторыю (1890), вучань Густава Шрэка.
У 1894—1905 гг. працаваў арганістам у Тампэрэ, затым у 1911—1944 гг. у Хельсінкі. Адначасова ў 1918—1935 гг. выкладаў музыказнаўства ў Хельсінкскім універсітэце. Апублікаваў даследаванне «Пра мастацтва і паходжанне духоўных народных песень у Фінляндыі» (ням. Über die Art und Entstehung der geistlichen Volksmelodien in Finland; 1899), манаграфіі аб сімфанічных творах Яна Сібеліуса і Антона Брукнера, падручнік па тэорыі музыкі1 1937). Аўтар 44 духоўных песнапенняў a capella, фартэпіяннай санаты in memoriam, сюіты для струннага аркестра, псалмоў, матэтаў, рамансаў. Крыніцы
Катэгорыя:Кампазітары Фінляндыі