Яан Ю́нкур (; 12 (24) лютага 1887, Холдрэ — , Паўночна-Уральскі ППЛ, Свярдлоўская вобласць) — эстонскі ваенны і дыпламат, камандуючы ваеннай акругі Хар'ю (1939-40), узнагароджаны вышэйшай ваеннай узнагародай Эстоніі (Крыжом Свабоды).
З 1918 па 1940 год служыў у эстонскай арміі. Удзельнічаў у Эстонскай вызваленчай вайне. Пазней служыў ваенным прадстаўніком Эстоніі за мяжой і дыпламатам (у Літве (1919), Варшаве (Польшча, 1919—1923), Парыжы (Францыя, 1924—1925), Бельгіі (1925—1929)). З 1929 па 1934 гады двойчы служыў афіцэрам для даручэнняў штаба арміі і двойчы - камандзірам асобнага пяхотнага батальёна.
Выйшаў у адстаўку 17 жніўня 1940 года, пасля чаго працаваў перакладчыкам у Народным камісарыяце працы ЭССР. 14 чэрвеня 1941 года быў звольнены з гэтай пасады. Падчас чэрвеньскай дэпартацыі 1941 года яго саслалі 14 чэрвеня 1941 года з Нымэ разам з жонкай Ліндай. Адправілі ў ПаўнУралЛаг, у лагерны аддзел Сосьва. Там ён захварэў і памёр 27 студзеня 1942 года. Пасля смерці, 28 лютага 1942 года, асаблівая нарада прызначыла Юнкуру вышэйшую меру пакарання па артыкуле §58-4 КК РСФСР. Крыніцы
Катэгорыя:Дыпламаты Эстоніі