Церэй () — асоба старажытнагрэчаскай міфалогіі. Сын Арэса і Німфы. Кароль Фракіі. Муж афінскай прынцэсы Прокны.
Біяграфія
Прыйшоў на дапамогу Афінам і знішчыў варвараўАвідзій, Метамарфозы За гэта Пандзіён ажаніў з ім сваю дачку. Пасля 4 гадоў шлюбу, жадаючы захапіць сястру Прокны, Філамелу, Церэй адправілася ў Афіны і паведаміў ілжывую навіну што Прокна загінула. Ён увёз з сабой Філамелу, якой авалодаў на шляху да дома. Каб яна не магла расказаць пра ўчыненае злачынства, ён адрэзаў ёй язык, а яе заключыў у Парнаскім гроце.
Філамела распавядала сястры пра свае няшчасці, выткала расказ на вопратцы. Прокна знайшла сястру, і яны забілі сына Церэя и Прокны , падаўшы яго стравы Церэю. Багі ператварылі Церэя ў удода, Пракну ў салаўя, а Філамелу ў ластаўкуСафокл, Церэй.
Паводле Паўсанія, Церэй валадарыў у Мегарскіх Пагах, скончыў жыццё самагубствам у Мегарах і быў там пахаваны. Яму штогод прыносілі памінальную ахвяру.
Крыніцы
Катэгорыя:Постаці Старажытнай Грэцыі Катэгорыя:Каралі дакійскія Катэгорыя:Асобы