Зако́н Мее́ — фанетычны закон, адкрыты А. Мее і актуальны для праславянскай мовы. Фармулюецца наступным чынам: праіндаеўрапейскія палатальныя зычныя не пераходзілі ў сібілянт у тым выпадку, калі ў корані ёсць s. Выключэннямі з'яўляюцца карані, дзе s пераходзіла ў х паводле закона «рукі», і карані з камбінацыяй k̂s.
Прыклады: > «гусь» пры «гусь», () «гусь, лебедзь», «гусь», «гусь», , «гусь»; «зорка» пры «зорка», «зорка», «зорку» (В. скл. адз. л.); «свістаць» пры і ; «каса (інструмент)» пры () «ён рэжа», «падрубаць, падразаць», «расколваю»; «свякроў» > «свякроў» пры () «свякроў», «цешча, свякроў».
Крыніцы
Катэгорыя:Індаеўрапейскія мовы Катэгорыя:Праславянская мова Катэгорыя:Фанетычныя законы