ТНТ (Найменне СМІ — «ТНТ-Тэлесетка», акронім ад Тваё Новае Тэлебачанне) — агульнарасійскі федэральны тэлеканал. Вяшчае кругласутачна з Масквы.

Гісторыя

1997—1999

Тэлеканал ТНТ быў заснаваны ў верасні 1997 года ў складзе холдынгу «Медыя-Мост». Генеральным дырэктарам ТНТ (па запрашэнні першага намесніка старшыні савета дырэктараў холдынгу Ігара Малашанкі) стаў Сяргей Скварцоў, годам раней са сваім намеснікам Паўлам Карчагіным і астатняй камандай запусціла першую ў Расіі недзяржаўную тэлевізійную сетку — СТС. Новы канал таксама першапачаткова будаваўся па прынцыпе тэлесеткі, арыентаванай, перш за ўсё, на інтарэсы расійскіх рэгіёнаў.

Тэставая трансляцыя праекта стартавала 1 кастрычніка 1997 года на частаце рэгіянальнага канала «Рускае відэа — 11-ы канал» у Санкт-Пецярбургу. Афіцыйна яно вялося без назвы, у фармаце трансляцыі пакета серыялаў, фільмаў і праграм, якія належалі «медыя-мосце». Сярод іх былі як раней не паказваўся кантэнт, так і тое, што ў мінулым транслявалася на НТВ.

1 студзеня 1998 года стартавала эфірнае вяшчанне ТНТ. Абрэвіятуру ТНТ яго стваральнікі расшыфравалі як"тваё новае тэлебачанне «.

Дастаўка сігналу ажыццяўлялася праз спадарожнікі: Intelsat 604 (60° У. Д.) на еўрапейскую частку Расіі, адразу ў „лічбе“, для чаго станцыі-партнёры атрымалі лічбавыя дэкодэры і Intelsat 704 (64° У. Д.) на ўсходнюю частку краіны, першыя паўгода — у аналагавым рэжыме.

Першы лагатып ТНТ (1998—2002)

Тэлеканал ТНТ быў задуманы як сямейна-забаўляльны і наколькі магчыма, стаўка была зроблена на прыцягненне максімальна шырокай аўдыторыі. З гэтай мэтай у сетку вяшчання былі ўключаны самыя розныя прадукты: мастацкія фільмы, уключаючы блокбастары, дакументалістыку, Тэлесерыялы, у тым ліку мыльныя оперы, ток-шоу, тэлевізійныя гульні, відэакліпы выканаўцаў расійскай і замежнай эстрады, музычныя праграмы, не выключаючы канцэртаў бардаўскай песні, гумарыстычныя, навінавыя, дзіцячыя забаўляльна-адукацыйныя перадачы, мультфільмы і гэтак далей. У першыя пяць гадоў вяшчанне ў эфіры ТНТ былі таксама шырока прадстаўлены спартыўныя перадачы і трансляцыі. У іх стварэнні прымала ўдзел спартыўная рэдакцыя спадарожнікавага аператара» НТВ-Плюс", у прыватнасці, маладыя і тады яшчэ малавядомыя каментатары Аляксей Андронаў, Генадзь Суліменка, Георгій Черданцев.

У 1998 годзе на расійскім тэлебачанні ўпершыню пачынаюцца трансляцыі рэстлінгу, калі на ТНТ выходзіць праграма «Тытаны реслинга», каментатарам якой з’яўляўся Мікалай Фаменка. Па 2001 — ы год на ім транслявалася шоў WCW Monday Nitro. Затым трансляцыі WCW на непрацяглы час былі заменены на запісы прамоўшэна жаночага рэстлінгу Women of Wrestling[англ.] (WOW!).

Паводле задумы стваральнікаў ТНТ, канкураваць на рынку, у першую чаргу з СТС і ТБ-6, меркавалася за кошт якасці кантэнту, дэмакратычнасці, а таксама значнай долі эксклюзіву, калі гледачу прапануецца або «тое, чаго няма ў іншых» — да прыкладу, малавядомыя відэафільмы заходняй вытворчасці або тое ж самае, але зробленае «па-свойму»: як ток-шоу «пра жыццё» ў прайм-тайм. У падтрымку другога складніка пецярбургскаму партнёру, тэлекампаніі « Рускае відэа-11-ы канал», была замоўлена вытворчасць дэтэктыўнага серыяла «Вуліцы разбітых ліхтароў» пра будні расійскай міліцыі з «чалавечым тварам».

Паралельна ОРТ выкупіла ў нядаўна адукаванай тэлесеткі гэты ж серыял, трансляцыя якога пачалася ў кастрычніку 1998 года. Нягледзячы на малабюджэтных пастаноўкі, сумніўнасць падыманых тэм і практычна поўная адсутнасць у акцёрскім складзе «зорак», серыялу ўдалося стаць папулярным сярод гледачоў і атрымаць статус народнага — «Мянты» у прэм’ерным паказе на ОРТ мелі рэйтынг 15 % пры долі ў 35 % тэлегледачоў. Праз год у 1999 годзе будучы намінаваным ад ТНТ і ад ОРТ, серыял атрымлівае дзве статуэткі ТЭФІ як «лепшы тэлевізійны гульнявы (мастацкі) фільм або серыял» і «лепшы тэлепраект года». Прэмія адышла да ТНТ як непасрэднага ўладальніка ўсіх правоў на паказ .

Тэлесерыял" Вуліцы разбітых ліхтароў " апраўдаў чаканні і тэлеканал ТНТ забяспечыў стабільную, хоць і параўнальную невысокую (2-3 %), аўдыторыю ў першы год эфіру. Да сярэдзіны года тэлеканал ТНТ можна быў глядзець ужо ў 100 гарадах Расіі. Натхнёныя першым поспехам, стваральнікі ТНТ замовілі кампаніі "Рускае відэа "яшчэ адзін серыял — « Агент нацыянальнай бяспекі», пра прыгоды агента ФСБ. Трансляцыя 1-га сезона пачалася 1 студзеня 1999 года, серыял прыцягнуў увагу аўдыторыі, аднак аглушальнага поспеху «мянтоў» яму паўтарыць не ўдалося. У сакавіку 1999 года ў «НТВ-Холдынг» сышоў Сяргей Скварцоў і крэсла генеральнага дырэктара ТНТ заняў Павел Карчагін.

Да гэтага часу ў актыве ТНТ была адладжаная сістэма вытворчасці ўласных серыялаў, выходзілі дзве перадачы з толькі якія прыйшлі на тэлебачанне Уладзімірам Салаўёвым («на свежую галаву» і «страсці па Салаўёву»), перыядычна праходзілі тэлепрэм’еры блокбастараў. Тэлеканал ТНТ быў абсалютна апалітычны, выразнай эфірнай канцэпцыі не меў, мэтавая аўдыторыя яго не была вызначана, кіраўніцтва холдынгу ніякіх задач перад калектывам не ставіла. Магчымасці росту ТНТ ў гэтых умовах былі вычарпаныя. 1999 год тэлеканал ТНТ завяршыў з двума статуэткамі прэміі «ТЭФІ» за першы сезон " мянтоў «(намінацыі „тэлевізійны гульнявы (мастацкі) фільм або серыял“ і „тэлевізійны праект года“) і на 8 месцы ў глядацкім рэйтынгу з 3,2 % аўдыторыі, з амаль двухразовым адставаннем ад СТС.

2000—2001

У чэрвені 2000 года тэлеканал ТНТ запусціў уласную праграму навін Маскоўскага рэгіёну. Навіны для праграмы „ сёння ў сталіцы“ рабіў „сусед“ ТНТ па кангламерату — НТВ, прычым ТНТ гэты кантэнт купляў і меркавалася па словах Скварцова, трансляваць гэтыя матэрыялы па ўсёй Расіі: „нашы гарадскія навіны будуць цікавыя ў любым горадзе“. Кадравы склад праграмы» сёння ў сталіцы « быў прадстаўлены маладымі карэспандэнтамі Службы інфармацыі НТВ, студэнтамі і нядаўнімі выпускнікамі факультэта журналістыкі МДУ 1975—1980 гадоў нараджэння.

15 сьнежня 2000 падатковая інспекцыя Цэнтральнага адміністрацыйнай акругі Масквы падала ў арбітражны суд пазоў супраць холдынгу „Медыя-Мост“ з мэтай збанкрутаваць некалькі найбуйнейшых кампаній холдынгу: Тэлесетка ТНТ, тэлекампанію НТВ, сістэму спадарожнікавага тэлебачання „НТВ-Плюс“ (каналы „Наша кіно“, „Свет кіно“, „Спорт“, „Дзіцячы Свет“, „Футбол“ і інш.), НТВ-Інтэрнэт, Выдавецкі дом „сем дзён“ (часопісы „7 дзён“, „Вынікі“, „Караван гісторый“, газета „Сёння“ і інш.).

17 студзеня 2001 года суд вырашыў перанесці пазоў аб ліквідацыі ТНТ на 31 студзеня таго ж года, а тэлекампаній НТВ і „НТВ-Плюс“ — на 2 лютага. Падатковыя органы збіраліся ліквідаваць НТВ на падставе таго, што на працягу апошніх гадоў у кампаніі былі адмоўныя актывы (менш устаноўленага законам статутнага капіталу), але ім было ў гэтым адмоўлена па рашэнні суда.

12 лістапада 2001 года тэлеканал ТНТ стаў уласнасцю медыяхолдынга „Газпром-Медыя“. Большасць набытых „Газпромам“ актываў адчувалі цяжкасці з недахопам фінансавання, сярод іх былі Тэлесетка ТНТ, сістэма спадарожнікавага тэлебачання „НТВ-Плюс“, радыёстанцыі „Эхо Москвы“ і „Спорт-FM“, якая спыніла сваё вяшчанне з-за запазычанасці з выкарыстаннем перадатчыка, а крыху пазней аднавіла вяшчанне ўжо ў складзе холдынгу „Газпром-Медыя“ і працавала да 24 люты 2005 года, пасля чаго эфір перадалі „Радыё Тройка“. Усе якія перайшлі да холдынгу „Газпром-Медыя“ радыёстанцыі, за выключэннем „Эхо Москвы“, у тым ліку і „Спорт FM“, аж да 2005 года лічыліся своеасаблівым баластам, якія да таго перыяду ён спрабаваў не рэабілітаваць, а перадаць іншым уладальнікам.

Сетка вяшчання

27 жніўня 2000 года пасля пажару на Астанкінскай тэлевежы тэлеканал ТНТ, дзякуючы размяшчэнню перадатчыка ў раёне Хорошево-Мневники (цяпер радыётэлевізійная вежа „Октод“), стаў адным з нямногіх, не перапыніць вяшчанне. Больш за тое, ТНТ часова аддаў частку свайго эфірнага часу для тэлеканала НТВ інфармацыйнай праграмы „сёння“. У гэтыя дні ТНТ займаў чацвёртае месца па рэйтынгах сярод усіх тэлеканалаў у Маскве.

У красавіку 2001 года пасля змены ўласніка тэлекампаніі НТВ і ТНТ пачаў рэтрансляцыю ўсіх праграм „ чацвёртай тэлевізійнай кнопкі“. Пасля захопу НТВ і перадзелу ўласнасці на НТВ вялікая частка журналістаў часова перайшла на ТНТ да прапановы Барысам Беразоўскім Яўгену Кісялёву ўзначаліць ТБ-6. Пасля пераходу журналістаў на ТБ-6, на ТНТ змянілася кіраўніцтва, замест які пайшоў на шосты канал Паўла Карчагіна генеральным дырэктарам стаў Андрэй Скуцін .

Першапачаткова інфармацыйныя выпускі журналістаў» старога « НТВ выходзілі на ТНТ. Першы выпуск пад назвай» Сёння на ТНТ « выйшаў у эфір 14 красавіка 2001 года ў 7:58 па маскоўскім часе. Яго правялі Андрэй Норкін і Віталь Бузуеў. C 8: 04 да 8:10 мск дадзены выпуск з дапамогай перекоммутации сігналу таксама трансляваўся ў прамым эфіры НТВ з паралельным лагатыпам ТНТ, у левым ніжнім куце адлюстроўваўся лагатып „Абаронім НТВ сёння!“. З 8: 10 у эфіры ТНТ з’явілася настройкавая табліца, якая, у сваю чаргу, змянілася на які стаяў па праграме серыял „Закон джунгляў“, ужо са звычайным лагатыпам НТВ.

Усе наступныя выпускі, якія выйшлі ў эфіры ТНТ 14 красавіка 2001 года, практычна цалкам складаліся з рэпартажаў журналістаў, меркаванняў палітыкаў і экспертаў на якія адбыліся на працягу апошніх тыдняў у цэлым і мінулай ноччу ў прыватнасці падзеі. У першыя дні пасля захопу тэлекампаніі НТВ выпускі выходзілі кожныя два-тры гадзіны. Пазней быў зацверджаны графік, згодна з якім выпускі ў буднія дні выходзілі ў 13:30, 16:00, 19:00 і 22:00, а аналітычная праграма з Уладзімірам Кара-Мурзай — у раёне 1:00, крыху пазней — у 16:00, 19:00 і ў прамежку з 23:30 да 0: 00 (акрамя пятніцы). У суботу праграма выходзіла двойчы (16:00 і 19: 00), а ў нядзелю — адным выпускам у 16: 00.

Першы выпуск навіннай праграмы» старога " НТВ на ТБ-6 выйшаў у эфір 17 красавіка 2001 года ў 21:35 са студыі ТНТ. Яго правёў Міхаіл Асакін. Да 26 мая 2001 года выпускі журналістаў «каманды Кісялёва» выходзілі паралельна як на ТБ-6, так і на ТНТ, таму што якія пайшлі з НТВ творчыя і тэхнічныя работнікі яшчэ не лічыліся ў штаце Службы інфармацыі ЗАТ « МНВК».

З 22 студзеня 2002 года пасля ліквідацыі ТБ-6, праграма «за шклом-2» стала выходзіць на ТНТ. На ТНТ выпускі выходзілі ў тым жа аб’ёме, што і раней на ТБ-6, а «НТВ-Плюс» ажыццяўляў поўную рэтрансляцыю прамога эфіру. Назва праекта была своеасаблівай пародыяй на шоў"Апошні герой". Са слоў Кірыла Набутава, сказаных на фінальным ток-шоу па выніках першага сезона 1 снежня 2001 года, сэнс назвы ў тым, што той, хто падасць апошні біфштэкс у рэстаране, выйграе рэаліці-шоў. Вядучым ток-шоу ў другім сезоне зноў быў Набутов, разам з ім таксама працаваў Эрнэст Мацкявічус, у лютым 2002 года які пайшоў з ТБ-6 на РТР. У суботнім ток-шоу таксама была задзейнічана 5-я Студыя Астанкіна (у тым ліку і ў той перыяд, калі праграма сышла з ТБ-6 на ТНТ).

2002—2005

Другі лагатып ТНТ з 2002 па 2009 год (выкарыстоўваўся ў эфіры); з 2002 па 2006 год (выкарыстоўваўся ў застаўках) Да сезона 2002—2003 у ТНТ не было як такой эфірнай палітыкі, ён быў арыентаваны на шырокае кола тэлегледачоў, не назіралася ў эфіры ТНТ і персаналій, якіх можна было б ахарактарызаваць як «асобы канала». Існавалі перспектывы па перапрафіляванні ТНТ у спартыўны канал. З канцэпцыяй, дзе 28 % усёй сеткі вяшчання занялі б спартыўныя перадачы і трансляцыі, а астатні час прыходзілася на забаўляльныя жанры, у сакавіку 2002 года тэлеканал «НТВ-Плюс Спорт» прэтэндаваў на выхад у эфіры ТНТ на 6-й кнопцы ў Маскве, але прайграў конкурс ТВС. Увосень 2002 года гэтую ідэю часткова ўдалося рэалізаваць — у сетку вяшчання быў дададзены праграмны блок «ТНТ-Спорт», якая стваралася пры ўдзеле тэлекампаніі НТВ. Першы час яна выходзіла днём, але ў 2003 годзе, з-за зваліліся рэйтынгаў, яе трансляцыю перамясцілі ў начны блок, а затым і зусім спынілі.