Бекі́ Сейта́каў (, , Бедзіркент, Ташаузскі раён (цяпер Гёраглынскі этрап, Дашагузскі велаят) — 7 сакавіка 1979, Масква) — туркменскі савецкі паэт, празаік, журналіст, перакладчык, рэдактар, грамадска-палітычны дзеяч. Народны пісьменнік Туркменістана (1967), член-карэспандэнт АН Туркменскай ССР (1969). Член ЦК КП Туркменскай ССР (1963—1966). Дэпутат Вярхоўнага Савета Туркменскай ССР 6—7 скліканняў. Старшыня праўлення Саюза пісьменнікаў Туркменскай ССР (1963—1966). Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі Туркменскай ССР імя Махтумкулі (1966).

Біяграфія Нарадзіўся ў сям'і дэхканіна-бедняка. Рана застаўся сіратой. Выхоўваўся ў школе-інтэрнаце. Скончыў педагагічнае вучылішча. Настаўнічаў у сельскіх школах Ташаузскага раёна. З 1937 года — у Ашгабаце займаўся журналісцкай працай: супрацоўнік рэдакцый газет «Малады камуніст» (), «Заўжды гатовы» (), галоўны рэдактар газеты «Літаратура і мастацтва» (). Член ВКП(б) з 1942 года. У 1944 годзе скончыў настаўніцкі інстытут. У 1954—1957 гадах — сакратар, а ў 1963—1966 гг. — старшыня праўлення Саюза пісьменнікаў Туркменскай ССР. У 1966—1973 гг. — галоўны рэдактар часопіса «Савецкая літаратура» ().

Творчасць Дэбютаваў у 1929 годзе з гумарыстычнымі вершамі. Аўтар зборніка вершаў «Маладосць» (, 1938), паэм «У агні» (, 1940), «Сяброўкі» (1941), «Герой» (1946) і інш. У 1939 годзе апублікаваў зборнік апавяданняў «Шчаслівае пакаленне» (), у 1948 годзе — «Сельскія апавяданні», «Жаніцьба Елі Адэ». Затым апублікаваў аповесці «Сучаснікі» (, 1955), «Дзявочая даніна» (, 1958), «Неспакойныя людзі» (, 1958), «Падарунак сына» (, 1966), «Сын Леніна» (, 1969/1975), раманы «Паэт» (, 1958), «Сэрца пустыні» (; навукова-фантастычны дэтэктыў, аповесць першапачаткова была выдадзена пад назвай «Павуцінне» ў 1962 годзе), паэтычныя зборнікі «Вершы і паэмы» (, 1947), «Пустыня адступае» (, 1951), зборнікі нарысаў.

У гісторыка-рэвалюцыйнай тэтралогіі «Браты» (; ч. 1—4, 1958—1972, ч. 4 пад назвай «Бедзіркент» ()) асветлены на шырокім гістарычным фоне лёс туркменскага народа ў дарэвалюцыйны і савецкі час, устанаўленне савецкай улады на зямлі старажытнага Харэзма.

Пісаў вершы для дзяцей: «Аязхан: Казка ў вершах» (, 1956), зборнік «Лянівы Мурад» (1963).

Перакладаў паэзію Нізамі Гянджэві, Алішэра Наваі, Тараса Шаўчэнкі і іншых аўтараў.

Памяць Імя Сейтакава прысвоена педагагічнаму вучылішчу ў Дашагузе.

Крыніцы

Катэгорыя:Туркменскамоўныя паэты Катэгорыя:Паэты СССР