Гнамоніка — гэта навука пра распрацоўку, канструяванне і выкарыстанне сонечных гадзіннікаў.
Асновы гнамонікі былі закладзеныя старажытнагрэчаскім філосафу Анаксімандрам (каля 550 г. да н.э.), які развіў навуку пра цені, прывезеную з Егіпта Фалесам Мілецкім. З 25 г. да н.э. гнамоніка выкарыстоўвалася грэчаскімі і рымскімі архітэктарамі для праектавання будынкаў. Пазней гнамоніка атрымала развіццё ў Візантыі і на Арабскім Усходзе (працы Аль-Біруні).
Сучасная гнамоніка бярэ свой пачатак у еўрапейскай астраноміі XVI стагоддзя. Першыя працы на лацінскай мове былі апублікаваны Себасцьянам Мюнстэрам у 1531 годзе і Аронсам Фінэ ў 1532 годзее. У канцы XVII стагоддзя гнамоніка значна развілася дзякуючы прымяненню сферычнай трыганаметрыі. Матэматычныя мадэлі дазволілі ствараць сонечныя гадзіннікі рознай ступені дакладнасці для іх размяшчэння на будынках і ў садах. Гнамоніка была адным з прадметаў, якія выкладаліся ў навучальных установах ордэна езуітаў
Цяпер гэта самастойная прыкладная навуковая дысцыпліна.
Гл. таксама
Гноман Сонечны гадзіннік Тадэвуш Пшыпкоўскі
Зноскі
Катэгорыя:Астрафізіка Катэгорыя:Астраномія Катэгорыя:Вымярэнне часу