Арабіца — неафіцыйная назва, утвораная ад асновы араб- паводле словаўтваральнай мадэлі назваў пісьмаў кірыліца, лацініца. У беларускай навуковай і энцыклапедычнай тэрміналогіі слова арабіца не з'яўляецца асноўнай назвай арабскага пісьма або яго беларускіх адаптацый; замест яго звычайна ўжываюцца тэрміны арабскае пісьмо, арабскі алфавіт, беларускі арабскі алфавіт, арабскаграфічнае пісьменства і пад.
У беларускім ужытку слова засведчана, у прыватнасці, у эміграцыйным друку 1970-х гадоў як назва арабскага пісьма, ужыванага для беларускіх тэкстаў. У 2001 годзе Віктар Несцяровіч тлумачыў утварэнне назвы арабіца аналогіяй з назвамі кірыліца і лацініца. Назва не замацавалася як асноўны тэрмін у акадэмічнай мовазнаўчай літаратуры.
Слова арабіца, у залежнасці ад кантэксту, можа адносіцца да наступных паняццяў:
Арабскае пісьмо — сістэма пісьма, якая ўзнікла для запісу арабскай мовы і была прыстасавана таксама да шэрагу іншых моў, у тым ліку і беларускай. Арабскі алфавіт — алфавіт непасрэдна арабскай мовы, які складаецца з 28 асноўных літар. Беларускі арабскі алфавіт — прыстасаваная да беларускай мовы сістэма арабскага пісьма, якой карысталіся татары Вялікага Княства Літоўскага ў сваёй рукапіснай традыцыі. Арэбіца (таксама часам арабіца) — сістэма арабскага пісьма, прыстасаваная для баснійскай мовы і ўжываная ў пісьмовай традыцыі баснійскіх мусульман.