Барыс Саркісавіч Кеворкаў (; , Шэмаха, Закаўказская СФСР — , Масква) — савецкі дзяржаўны і партыйны дзеяч, першы сакратар Нагорна-Карабахскага абкама партыі (1973—1988). Дэпутат Савета Нацыянальнасцей Вярхоўнага Савета СССР 9—11 скліканняў (1974—1989) ад Нагорна-Карабахскай АВ.
Нягледзячы на армянскае паходжанне, выказваў падтрымку кіраўніцтву Азербайджанскай ССР, чым выклікаў абурэнне армянскай супольнасціKaufman, Stuart J. (2001), Modern Hatreds: The Symbolic Politics of Ethnic War, Cornell University Press, p. 59, ISBN 0801487366. Армянскі пісьменнік Леанід Гурунц абвінавачваў Кеворкава ў панцюркізме, папушчальніцтве забойствам на нацыянальнай глебе.Леонид Гурунц. «Наедине с собой или как докричаться до вас, потомки!». Дневниковые записи 1975—1982. Составитель и редактор Лариса Исаакян. Издательство «Зангак-97», Ереван, 2002 г.
У 1988 годзе адпраўлены ў адстаўку, яго месца заняў Генрых Пагасян — палітык, больш папулярны сярод армянскага насельніцтва.De Waal, Thomas (2004), Black Garden: Armenia and Azerbaijan Through Peace and War, NYU Press, p. 59, ISBN 0814719457 Восенню 1993 года пераехаў у Маскву.
Памёр у 1998 годзе ў Маскве.
Катэгорыя:Палітыкі Арменіі Катэгорыя:Палітыкі Азербайджана Катэгорыя:Дэпутаты Савета Нацыянальнасцей Вярхоўнага Савета СССР 9-га склікання Катэгорыя:Дэпутаты Савета Нацыянальнасцей Вярхоўнага Савета СССР 10-га склікання Катэгорыя:Дэпутаты Савета Нацыянальнасцей Вярхоўнага Савета СССР 11-га склікання