Саад ібн Абу Вакас ібн Ухайб аз-Зухры () быў арабскім мусульманскім камандзірам. Ён быў заснавальнікам горада Куфа і служыў яго губернатарам пры Умаре ібн аль-Хатабе. Ён адыграў вядучую ролю ў мусульманскім заваяванні Персіі і быў блізкім паплечнікам ісламскага прарока Мухамеда.
Саад быў сёмым свабодным дарослым мужчынам, які прыняў іслам, ён зрабіў гэта ва ўзросце сямнаццаці гадоў. Саад удзельнічаў ва ўсіх бітвах пад кіраўніцтвам Мухамеда падчас іх знаходжання ў Медыне. Саад быў вядомы сваім лідэрствам у бітве пры Аль-Кадысіі і заваяваннем сталіцы Сасанідаў Ктэсіфона ў 636 годзе. Пасля бітвы пры Аль-Кадысіі і аблогі Ктэсіфона (637 г.) Саад служыў вярхоўным камандзірам арміі Рашыдунаў у Іраку, якая заваявала Хузестан і пабудавала гарнізонны горад Куфа. З-за скаргаў на яго паводзіны ён быў звольнены з пасады халіфам Умарам.D.D. Leslie, "The Sahaba Sa'd ibn abi Waqqas in China", in The Legacy of Islam in China, papers edited by Dru Gladney, Harvard, 1989. See also Leslie, Islam, ch. 8, pp. 69–78; Leslie, "Muslims in Early China", p. 345; and Tasaka (Tazaka) Kôdo, Chûgoku ni okeru Kaikyô no denrai to sono gutsû, Tokyo, 1964, 2 vols., and "Chûgoku Kaikyô shijô ni okeru Waqqas denkyô no densetsu ni tsuite", pp. 391–406 in Wada Festschrift, 1951 Падчас Першай фітны (грамадзянскай вайны ў Арабскім халіфаце) Саад быў вядомы тым, што ўзначальваў нейтральную фракцыю, якая складалася з большасці паплечнікаў Мухамеда і іх паслядоўнікаў, якія адмовіліся ўдзельнічаць у грамадзянскай вайне. Паводле кітайскіх мусульман, ён прынёс іслам у Кітай падчас дыпламатычнага візіту ў 651 годзе, хоць гэтыя звесткі аспрэчваюцца.
Суніцкія гісторыкі і навукоўцы лічаць Саада паважанай асобай дзякуючы яго таварыству з Мухамадам, яго ўключэнню ў лік дзесяці, каму быў абяцаны рай, і яго ўдзелу ў бітве пры Бадры, удзельнікі якой маюць вялікую павагу
Зноскі
Спасылкі
Катэгорыя:Заснавальнікі гарадоў Катэгорыя:Іслам у Кітаі Катэгорыя:Памерлі ў 664 годзе Катэгорыя:Дыпламаты VII стагоддзя Катэгорыя:Арабскія генералы Катэгорыя:Нарадзіліся ў 595 годзе