(фр. Cordon sanitaire.) Метафара санітарнага кардона як ідэалагічнага стрымлівання СССР і Германіі адносіўся да «сістэмы саюзаў, створанай Францыяй у міжваеннай Еўропе, якая распасціралася ад Фінляндыі да Балкан» і якая «цалкам акружыла Германію і адгарадзіла Расію ад Заходняй Еўропы, тым самым ізалюючы дзве палітычна «хворыя» краіны Еўропы».
Увядзенне гэтага тэрміна прыпісваюць прэм'ер-міністру Францыі Жоржу Клемансо, калі ў сакавіку 1919 года ён заклікаў новыя незалежныя памежныя дзяржавы (таксама званыя дзяржавамі-лімітрофамі ), якія ўтварыліся ва Усходняй Еўропе пасля Першай сусветнай вайны, стварыць абарончы саюз. Такая сістэма ізалявала б Савецкі Саюз ад Заходняй Еўропы і тым самым стрымлівала распаўсюджванне камунізму, адначасова пагражаючы ўсходняй мяжы Германіі ў выпадку вайны, гарантуючы бяспеку Францыі. Ён назваў такі саюз санітарным кардонам. Пасля гэтага Францыя ўкараніла гэтую палітыку на практыцы, стварыўшы ў 1921 годзе саюз з Польшчай, а затым, пачынаючы з 1924 года, саюзы з кожным з членаў падтрыманай Францыяй Малой Антанты (Чэхаславакія, Югаславія і Румынія). Саюз быў далей умацаваны двухбаковымі дамовамі паміж усходнееўрапейскімі дзяржавамі, такімі як польска-румынскі саюз . Гэта, бадай, дагэтуль найбольш вядомы спосаб ужывання гэтай фразы, хоць часам яна выкарыстоўваецца ў больш агульным сэнсе для апісання групы буферных дзяржаў, якія ўтвараюць бар'ер супраць большай, ідэалагічна варожай дзяржавы.
Спасылкі
Катэгорыя:Французскія фразы